Rize Highlands: Hoe plan je de Ayder-, Pokut-, Sal- en Gito-route?

Eerste Rize Ik had mijn bergtocht vreselijk slecht gepland. Ik was van plan om 's ochtends in Ardeşen te landen, diezelfde dag Ayder, Pokut en Gito te bezoeken en 's avonds terug te keren naar Trabzon. De afstanden leken kort op de kaart. Het resultaat: ik ben die dag alleen tot Ayder gekomen, en om het nog erger te maken, kon ik de waterval niet eens goed zien vanwege de mist die 's middags opkwam. Toen we 's avonds afdaalden naar Ardeşen, zei de chauffeur naast me: "Jullie..." Istanbul"Degenen die uit [plaatsnaam] komen, doen het altijd zo," zei hij.

Hij had gelijk. In de regio rond de Zwarte Zee kan de afstand op de kaart misleidend zijn. De afstand tussen Çamlıhemşin en Pokut lijkt 20 kilometer, maar die reis duurt anderhalf uur en de terugreis is net zo lang. Twee bergplateaus op één dag, en dat is alleen als je geluk hebt.

Ik heb dit artikel geschreven zodat je die fout niet maakt. Hieronder beschrijf ik de route langs Ayder, Pokut, Sal en Gito, dag voor dag, uur voor uur, inclusief welk vervoermiddel je moet gebruiken en waar je kunt overnachten. Deze vier plaatsen liggen in dezelfde regio, maar niet op dezelfde route, en dat is het belangrijkste punt.

Begrijp allereerst de geografie.

Het hele routeplanningsproces begint met het visualiseren van deze kaart in je gedachten.

Çamlıhemşin is het middelpunt van alles. Dit kleine stadje, dat je bereikt als je vanuit Ardeşen omhoog rijdt, is de toegangspoort tot alle vier de plateaus. Vanaf hier splitst de weg zich in drieën.

De eerste route gaat naar Ayder. Het is een geasfalteerde, makkelijke route, de route die iedereen neemt. Na Ayder gaat de route verder naar Kavrun en Huser.

De tweede aftakking loopt van het Stormdal naar Şenyuva, en vandaar naar Pokut en Sal. Zilkale ligt ook aan deze aftakking. Het eerste deel van de weg is geasfalteerd, maar na Şenyuva is het een smalle onverharde weg.

De derde route leidt naar Gito. Gito ligt niet op dezelfde bergkam als Pokut. Het is bereikbaar via een aparte vallei, dus als je van Pokut naar Gito wilt rijden, moet je bijna afdalen tot Çamlıhemşin en dan weer omhoog klimmen.

Dit laatste punt gooit voor de meeste mensen roet in het eten. Op de kaart liggen Pokut en Gito hemelsbreed slechts een paar kilometer van elkaar. Met de auto duurt de rit tweeënhalf uur. Het is mogelijk om te voet over de bergkam te gaan, en het uitzicht is spectaculair, maar dat is een ander plan, dat ik hieronder apart zal toelichten.

Samenvattende regel: Ayder één dag, Pokut en Sal samen anderhalve dag, en Gito nog een dag. In totaal drie volle dagen. Als je het in minder tijd probeert te proppen, zul je merken dat de reistijd langer is dan de tijd die je besteedt aan het genieten van het landschap.

Waar te landen, waar te beginnen?

Dit is het meest logisch voor degenen die met het vliegtuig aankomen. Trabzon Luchthaven. Het is ongeveer tweeënhalf uur rijden van Trabzon naar Ardeşen via de kustweg. Er zijn geen rechtstreekse vluchten naar Rize. Artvin Als er een vliegveld in de buurt is, kies dan daarvoor, want dat ligt dichter bij Ardeşen; het is ongeveer een uur rijden naar Ardeşen.

Reserveer uw huurauto op de luchthaven. De mogelijkheden voor autoverhuur in Ardeşen en Çamlıhemşin zijn zeer beperkt en duur. Wees bij het huren duidelijk over uw plannen: u zult op een bergweg rijden. Sommige verhuurbedrijven nemen clausules in het contract op die het rijden op verharde wegen verbieden, waardoor de verzekering ongeldig wordt in geval van een ongeval. U zult problemen ondervinden als u dit niet van tevoren bespreekt.

Het type voertuig is cruciaal. Met een sedan kun je Ayder gemakkelijk bereiken. Sommige mensen rijden naar Pokut, maar dan schraap je waarschijnlijk met de onderkant van je auto over de grond op bepaalde stukken van de weg, en na regen is de kans groter dat je in de modder slipt. Voor Gito en Sal is een auto met een hoge bodemvrijheid vrijwel onmisbaar.

Als u geen eigen vervoer heeft, zijn er in Çamlıhemşin lokale chauffeurs die transfers naar het hoogland verzorgen. Zij gebruiken meestal een Ford Transit of een pick-up met vierwielaandrijving. Dit is de slimste oplossing voor Pokut en Gito. De prijs wordt per voertuig en voor een retourtje afgesproken en varieert afhankelijk van het seizoen. Als u het pension waar u verblijft hierover informeert, regelen zij meestal een chauffeur via hun eigen netwerk, wat over het algemeen voordeliger is.

Ayder is alleen gemakkelijk per minibus te bereiken. Er rijden in het zomerseizoen regelmatig minibussen vanuit Ardeşen en Çamlıhemşin. Naar Pokut, Sal en Gito is geen openbaar vervoer.

Klassieke reisroute van 4 nachten

Dit is het plan dat ik het meest aanbeveel. Het is niet vermoeiend en biedt zeker genoeg voor elke situatie.

Dag 1: Aankomst en Stormvallei

Probeer vóór de middag in Ardeşen aan te komen. Ga naar Çamlıhemşin, lunch daar en koop je boodschappen op de markt. Verderop de heuvel zijn geen markten, en de markten die er wel zijn, verkopen alleen de meest noodzakelijke spullen.

Betreed 's middags de Stormvallei. De stenen brug van Şenyuva is uw eerste stop. Het is een smalle boogbrug met één overspanning, die er al eeuwen staat. Loop eroverheen en maak foto's vanaf de onderkant.

Zilkale is de tweede stop en de meest over het hoofd geziene plek op deze route. Dit middeleeuwse kasteel, gelegen op een rots midden in de vallei, is werkelijk indrukwekkend wanneer het uit de mist tevoorschijn komt. Je kunt naar binnen gaan en de muren verkennen. Het ligt op ongeveer 15 kilometer van Çamlıhemşin en de weg ernaartoe is geasfalteerd.

Breng de nacht door in Çamlıhemşin of Şenyuva. Slapen in pensions langs de Fırtına-rivier betekent wakker worden met het geluid van het water. Het is er veel rustiger dan in Ayder.

Dag 2: Beklimming naar Pokut

Vertrek vroeg in de ochtend. De onverharde weg van Şenyuva naar Pokut is ongeveer 15 kilometer, maar de reis duurt ongeveer een uur en tien minuten. De weg is smal, twee voertuigen kunnen elkaar nauwelijks passeren en het kan nodig zijn om in sommige bochten te keren.

Verkeersregel: Op smalle, vlakke wegen hebben voertuigen die bergopwaarts rijden voorrang. Als u een voertuig tegenkomt dat bergafwaarts rijdt, moet dat voertuig achteruitrijden. Maar in een bocht zonder vangrail heeft het geen zin om te discussiëren; degene die het dichtstbij is, moet achteruitrijden.

Kom rond het middaguur aan in Pokut, installeer je en breng de middag door met wandelen over het plateau. Dwaal tussen de graanschuren door en ga zitten op de stenen aan de rand van de weide. In de middag zal er mist opkomen, dus wees voorbereid op een verrassing.

Je moet absoluut overnachten in Pokut. Dat is de belangrijkste zin van deze route. Een dagtrip naar Pokut maken, twee uur in de mist doorbrengen en dan terugkeren, betekent dat je Pokut helemaal niet hebt gezien. De echte ervaring beleef je 's ochtends.

Dag 3: Ochtendwandeling langs de wolkenzee en het vlot

Sta om vijf uur op. Zet een wekker; zelfs als je je lui voelt, sta toch op.

Tussen vijf en zeven uur 's ochtends heb je de beste kans om Pokut in zijn beroemde gedaante te zien. De wolken bevinden zich onder je, de bergkammen aan de overkant. eilanden Het ziet er zo uit, maar de kleur verandert als de zon erop schijnt. Ik heb dit drie keer geprobeerd; het werkte twee keer, maar geen enkele keer. Ik schat de kans op ongeveer zestig procent.

Na het ontbijt een wandeling naar het Sal-plateau. Het is ongeveer twee uur lopen van Pokut naar Sal via een pad. Het pad volgt grotendeels de bergkam, zonder noemenswaardige klimpartijen, maar waterdichte schoenen zijn essentieel omdat de weide nat is. Het uitzicht over de vallei dat halverwege de wandeling verschijnt, is naar mijn mening het mooiste uitzicht van deze route.

Je kunt in Sal lunchen en via dezelfde route terugkeren. Of je kunt in Sal overnachten en de volgende ochtend terugreizen. Sal is veel rustiger dan Pokut en heeft minder accommodatiemogelijkheden, maar die zijn er wel.

Alternatief: Als je niet wilt lopen, kun je Sal ook met de auto bereiken via een geasfalteerde weg. Het ligt op ongeveer 8 kilometer van Pokut.

Keer 's avonds terug naar Pokut of daal af naar Çamlıhemşin. Als je van plan bent om de volgende dag Gito te beklimmen, bespaar je tijd door af te dalen naar Çamlıhemşin.

Dag 4: Gito-plateau

De klim naar Gito is ongeveer 30 kilometer vanaf Çamlıhemşin en duurt bijna twee uur. De laatste 10 kilometer van de weg bestaat voornamelijk uit grind; waag deze tocht niet zonder een voertuig met hoge bodemvrijheid.

Het karakter van Gito verschilt van dat van Pokut. Hier vind je geen dramatische kliffen, maar brede, zacht glooiende weiden. Het is een van de meest geschikte plateaus in Rize om te kamperen. De huizen op het plateau liggen meer verspreid, waardoor je je bijna niet opgesloten voelt.

Breng een nacht door in Gito. Als de nachtelijke hemel helder is, is er nog een reden om naar de sterren te kijken: de lichtvervuiling is er vrijwel nihil.

Dag 5: Ayder en terugkeer

Stap 's ochtends uit de bus bij Gito en neem vervolgens de afslag naar Ayder vanaf Çamlıhemşin. De weg naar Ayder is ongeveer 17 kilometer geasfalteerd.

Eerlijk gezegd is Ayder de afgelopen tien jaar flink achteruitgegaan. Er wordt veel gebouwd met beton, het is er in de zomer erg druk en lastig te voet te verkennen, en de vele winkels zijn soms storend. Desondanks is het zeker een bezoek waard, want de warmwaterbronnen zijn werkelijk uitstekend en het landschap blijft adembenemend tijdens de wandeling omhoog.

Wat te doen in Ayder:

• Ga de warmwaterbronnen in en breng er minstens veertig minuten door.
• Loop twintig minuten vanaf het centrum richting Huser; daar verdwijnen de drukte.
• Probeer het pad tussen Gölyanı en Aşağı Ayder.
• Als je tijd hebt, ga dan naar Kavrun, maar daarvoor heb je een 4x4 nodig en ben je nog een halve dag extra onderweg.

Je kunt 's middags in Ardeşen aankomen en daar je reis beëindigen.

Als je minder tijd hebt

• Voor één nacht: Sla Zilkale en Şenyuva op de eerste dag snel over, breng twee nachten door in Pokut en één nacht in Ayder. Bewaar Gito voor een volgende reis. Vervang Gito niet door Sal, want Sal is sowieso te voet bereikbaar vanuit Pokut.
• Voor één nacht: Alleen Pokut en Ayder. Concentreer je op die twee niveaus, laat het derde maar zitten.
• Voor één nacht: Alleen Ayder en Zilkale. Als je een dagtrip naar Pokut overweegt, laat het dan maar zitten; je zult er slechts twee uur in de mist doorbrengen en dan weer terugkeren.

Voor wie het te voet wil doen.

Het is mogelijk om de auto achter te laten en deze route met een rugzak af te leggen, en ik denk dat dat de meest bevredigende manier is om het te doen.

• Klassieke wandelroute: Een bergkamtrektocht die begint in Şenyuva en via Pokut, Sal, Hazindak en Amlakit naar Elevit loopt. De tocht duurt drie tot vier dagen. Je overnacht elke nacht op een andere bergweide; een tent is niet nodig.
• Wandelen van Pokut naar Gito Het is een aparte route die ongeveer vier uur duurt. Het pad is niet duidelijk aangegeven en je kunt er gemakkelijk verdwalen bij mistig weer. Doe het met een lokale gids of download van tevoren een offline kaart en GPS-track.
• Moeilijkheidsgraad: Er is geen sprake van technisch klimmen, maar je moet wel in goede conditie zijn om 5 tot 7 uur per dag te kunnen wandelen. Omdat de hoogte varieert tussen 1800 en 2100 meter, raak je sneller buiten adem dan wanneer je op vlak terrein bent.
• Gids: In Çamlıhemşin en Ayder zijn berggidsen die het gebied kennen. Als u voor het eerst naar de Kaçkar-regio gaat en het is mistig seizoen, raad ik u aan een gids in te huren. Dit is niet alleen een kwestie van comfort, maar vooral van veiligheid.

Accommodatie: Wat u kunt verwachten

Pokut is de meest ontwikkelde accommodatie op deze route. Er zijn gerestaureerde graanschuren en houten berghutten, waarvan sommige redelijk goed onderhouden zijn. Warm water is over het algemeen beschikbaar, maar de waterdruk is laag. Verwarming gebeurt op een kachel. Er is geen internet en geen telefoonbereik.

Sal is veel eenvoudiger. Een paar families bieden homestays aan. Reserveringen worden telefonisch gemaakt, meestal via één nummer.

Gito zit er een beetje tussenin. Er zijn bungalows en de kampeerplaatsen zijn ruim.

Ayder biedt een ruime keuze aan hotels en pensions. De kwaliteit varieert sterk. Lees de recensies, maar let vooral op het volgende: een veelvoorkomende klacht in Ayder-recensies is geluidsoverlast. Als u dicht bij het centrum verblijft, kunt u tot laat in de nacht lawaai horen.

Boekingsschema: Voor juli en augustus is het raadzaam om minimaal een maand van tevoren te reserveren. Voor juni en september is twee weken voldoende. Tijdens festivalweken zijn er geen garanties.

Het ontbijt is overal inbegrepen en is een van de leukste verrassingen van deze route. Muhlama, minci-kaas, hun eigen boter, zelfgemaakte jam, Egypte brood. Trek minstens een uur uit voor het ontbijt, neem de tijd.

Wanneer moet je gaan?

• De beste tijd is de laatste tien dagen van juni. Het smeltwater stroomt, de weiden staan ​​in bloei, de hutten zijn open en de drukte is er nog niet.
• Juli is een drukke maar levendige maand. Er vinden deze maand diverse festivals plaats.
• De eerste helft van augustus is de drukste periode. Je zult in Ayder geen plekje meer vinden om te lopen.
• De eerste helft van september is rustig en prachtig. Sommige berghuizen beginnen echter te sluiten, dus vraag vooraf of alles nog beschikbaar is.
• Mei en oktober zijn risicovolle maanden. Wegen kunnen afgesloten zijn en veel berghuizen zijn gesloten.

Mistkalender: Het is doorgaans geopend tussen 7:00 en 10:00 uur. Na 14:00 uur treedt er mist op. Houd hier rekening mee als u van plan bent foto's te maken; verwacht 's middags geen geweldig uitzicht.

Bagagelijst

In de loop der jaren heb ik een lijst gemaakt van de dingen die ik het meest heb gemist.

• Fleecevest en windjack. De nachttemperaturen kunnen midden in de zomer dalen tot 8 graden Celsius.
• Waterdichte trekkingschoenen. De weide is 's ochtends altijd nat.
• Regenjas. Een paraplu is nutteloos bij harde wind.
• Powerbank. De huizen in de hooglanden hebben elektriciteit, maar er zijn stroomstoringen.
• Contant geld. Er zijn geen pinautomaten en al helemaal geen geldautomaten. Neem uw geld op in Çamlıhemşin.
• Insectenwerend middel. Paardenvliegen vormen 's avonds in juli en augustus een ernstig probleem.
• Koplamp. In de Schotse Hooglanden is geen straatverlichting, wat wel nodig is als je 's nachts naar het toilet moet.
• Offline kaart. Als je telefoon geen bereik heeft, download dan Google Maps voor offline gebieden of installeer een GPS-app.

Veelgemaakte fouten

• Alles in één dag proberen te proppen. Dat is de meest voorkomende fout en het verpest de hele route.
• Een dagtrip naar Pokut. Je hebt Pokut pas echt gezien als je de ochtend hebt meegemaakt.
• Gito verwarren met Pokut. Andere vallei, andere weg, andere dag.
• Vertrekken zonder te tanken. Er is geen brandstof meer na Çamlıhemşin.
• Ik probeer Gito binnen te komen met een personenauto. Elk jaar in de zomer zie je voertuigen vast komen te zitten op de weg, en een sleepwagen bellen is zowel duur als tijdrovend.
• Ik heb een fotoshoot gepland voor vanmiddag. Het is mistig weer.
• Bepaal de weersvoorspelling op basis van kustgegevens. Terwijl het in Ardeşen zonnig kan zijn, kan het in Pokut mistig zijn; het hoogteverschil bedraagt ​​1900 meter.

Veel gestelde vragen

• Hoeveel dagen duurt een bezoek aan Ayder, Pokut, Sal en Gito? Een ontspannen tempo voor 4 nachten en 5 dagen. Een kortere versie zou 3 nachten zijn. Probeer niet alle vier de bezienswaardigheden in minder tijd te bezoeken.
• Is het mogelijk om met een gewone auto naar Pokut te komen? Sommige mensen rijden voorzichtig bij droog weer, maar ik raad het af. Zeker niet na regen. Een transfer met een 4x4 vanuit Çamlıhemşin is de veiligste optie.
• Hoe lang duurt de wandeling tussen Pokut en Sal? In een normaal tempo duurt het ongeveer twee uur. Met fotopauzes duurt het tweeënhalf tot drie uur.
• Wat is mijn kans om een ​​zee van wolken te zien? 's Ochtends vroeg wordt de kans geschat op zestig procent. Als u twee nachten blijft, neemt uw kans aanzienlijk toe.
• Is deze route geschikt voor een kind? Ayder en Zilkale, ja. Pokut is ook een mogelijkheid, maar de weg... kinderen Het is lang en oncomfortabel. Dwing een klein kind niet om Gito te gebruiken.
• Is er telefoonbereik in de hooglanden? Gedeeltelijk in bepaalde gebieden van Pokut en Gito. Vrijwel niet in Sal. Ga ervan uit dat je niemand kunt bereiken en laat iemand weten waar je bent.
• Mag ik kamperen? Er zijn geschikte plekken rond Gito en Sal. De weilanden zijn echter in particulier bezit, dus vraag iemand in de buurt om toestemming. Vrijwel iedereen reageert positief.

Deze route wacht op je.

Het geheim van een geslaagde reis door het hoogland van Rize komt neer op één woord: doe het rustig aan. Deze regio straft degenen die zich haasten. Als je de route snel wilt afleggen, kom je vast te zitten; als je alles in je schema propt, krijg je te maken met mist; en als je een dagtocht maakt, mis je de authentieke ervaring.

Ik ben de beste Karadeniz Ik herinner me dit moment in Pokut, om half zes 's ochtends, zittend op de houten trappen met een kop thee in mijn hand. Niemand sprak terwijl de tegenoverliggende bergkam langzaam uit de wolken tevoorschijn kwam. De oudere vrouw die het zomerhuisje naast me bezat, kwam ook naar buiten en ging zitten, en we keken een tijdje zwijgend samen toe. Toen vroeg ik: "Is het elke ochtend zo?" "Nee," zei ze, "je bent vandaag op een goed moment gekomen."

Die zin vat de hele route samen. Neem voldoende tijd voor een gelukkig toeval.