Gids voor het Zwarte Zee-hoogland: 40 bezienswaardigheden en vervoersinformatie

Ik bezocht de Zwarte Zee voor het eerst in de zomer van 2016, gepropt op de achterbank van een minibusje dat van Ardeşen naar Çamlıhemşin reed. Toen ik uit het raam keek en vroeg: "Is het hier altijd zo groen?", lachte de man naast me en zei: "Daarboven is het nog mooier, het ligt lager." Ik heb die zin de volgende negen jaar talloze keren onthouden. Want in de Zwarte Zee-regio is er altijd wel iets hogerop.

Sindsdien Rize, Trabzon, Artvin, Giresun, Ordu, Gümüşhane en het Westen Karadeniz Ik heb in totaal meer dan veertig plateaus langs deze route beklommen. Sommige met de auto, sommige met een minibus en een paar te voet. Op sommige heb ik drie nachten doorgebracht, op andere slechts twee uur voordat ik terugkeerde. Deze gids is een compilatie van die aantekeningen. Ik wilde dat het anders zou zijn dan de "Top 10 Plateaus van de Zwarte Zee"-lijstjes die op internet circuleren, omdat de wegen zelf laten zien dat veel van de mensen die die lijstjes schreven, die routes nooit daadwerkelijk hebben afgelegd.

Hieronder vindt u 40 plateaus, gerangschikt per provincie, met informatie over het vervoer. Ik heb de afstanden bij benadering aangegeven, omdat in de Zwarte Zee-regio uren tellen, niet kilometers. Een reis van 20 kilometer kan anderhalf uur duren.

Wat is de beste tijd om het Zwarte Zee-hoogland te bezoeken?

Er is geen eenduidig ​​juist antwoord op deze vraag, maar er zijn wel foute antwoorden.

Half juni tot begin september is het klassieke hooglandseizoen. De wegen zijn open, de campings zijn vol en er vinden festivals plaats in deze periode. De tweede helft van juli en de eerste week van augustus, met name in plaatsen als Ayder en Uzungöl, worden echter ongelooflijk druk.

Mijn voorkeur gaat uit naar de laatste tien dagen van juni. Het smeltwater stroomt dan nog, de weidebloemen staan ​​in bloei, de weilanden zijn net opengegaan en de drukte is nog niet begonnen. De eerste helft van september is ook mooi, maar dan loopt het hoogland leeg en sluiten veel zomerhuisjes hun deuren.

Mei en oktober zijn risicovolle maanden. Op de hoge plateaus kan de sneeuw tot eind mei blijven liggen. In oktober is het zicht door mist en neerslag sterk beperkt. Toen ik begin oktober Kavrun probeerde te beklimmen, moest ik drie kilometer voor de top terugkeren. Een herder die ik die dag tegenkwam, zei: "Het weer is daarboven slecht geworden, je kunt beter naar beneden komen." Dat was een van de meest accurate adviezen die ik ooit heb gekregen.

Tijdens de wintermaanden zijn alleen gebieden met infrastructuur, zoals Ayder, Zigana, Ilgaz en Kartalkaya, toegankelijk. De meeste andere gebieden zijn volledig afgesloten.

Laat me nog even iets toevoegen over mist. In het hoogland rond de Zwarte Zee is het over het algemeen helder tussen 07.00 en 10.00 uur 's ochtends. Vanaf 14.00 uur trekt de mist op en blijft tot 's avonds aanhouden. Als je foto's wilt maken, moet je vroeg opstaan. Ik kan je vertellen dat ik in Pokut drie middagen achter elkaar op een mooi uitzicht heb gewacht, maar elke keer zag ik alleen maar een witte muur.

Toegang tot de Hooglanden: Algemene opmerkingen

Er zijn drie manieren om het hoogland aan de Zwarte Zee te bereiken, en elke manier heeft zijn eigen prijs.

• Met uw eigen voertuig: Het is de meest comfortabele optie. Het aantal plateaus dat je met een sedan kunt bereiken, is echter kleiner dan je misschien denkt. Plaatsen met verharde wegen zoals Ayder, Zigana, Çambaşı, Kümbet, Sultanmurat en Kafkasör zijn prima. Voor plaatsen zoals Pokut, Sal, Gito, Kavrun, Elevit en Arsiyan heb je een auto met een hogere bodemvrijheid en bij voorkeur vierwielaandrijving nodig. De wegen zijn onverhard, smal, bochtig en zonder vangrails. Ga er niet op uit als je je er niet zeker van voelt.
• Met gedeelde taxi en minibus: Vanuit de stadscentra rijden regelmatig pendelbussen naar populaire bestemmingen zoals Ayder, Uzungöl en Çambaşı. Naar andere locaties rijden er tijdens het seizoen slechts één of twee bussen per dag. Controleer de vertrektijden de dag ervoor bij het busstation, aangezien de tijden op het informatiebord regelmatig wijzigen.
• Via lokale overdracht: In Çamlıhemşin en Çaykara zijn er lokale chauffeurs met 4x4-voertuigen die transfers naar het hoogland verzorgen. Dit is de meest logische oplossing voor uitdagende wegen zoals de Pokut, Sal en Hazindak. De prijzen variëren per voertuig en per seizoen, dus spreek de voorwaarden telefonisch af voordat u vertrekt.
• Brandstofwaarschuwing: Tussen Çamlıhemşin en Elevit zijn geen benzinestations. Hetzelfde geldt voor de routes van Şavşat naar Arsiyan en van Tonya naar Kadırga. Tank uw auto vol in het centrum van de stad.
• De telefoon heeft geen signaal. Neem dit serieus. Op de meeste hooggelegen plateaus is er alleen op bepaalde plekken signaal en dan ook nog maar van één provider. Vertel iemand waar je bent.

Rize Plateaus

Rize is zonder twijfel de eerste provincie waar je aan denkt bij hoogvlaktes. De hoge concentratie hoogvlaktes is met name opvallend op de noordelijke hellingen van het Kaçkargebergte. Turkije'Het is nergens anders verkrijgbaar.'

Ayder-plateau

Het is lastig geworden om van Ayder te houden. Het Ayder van tien jaar geleden is niet meer hetzelfde als nu, en ik schrijf dit met een gevoel van droefheid. Betonbouw, de rommel rond de warmwaterbronnen en de drukte in de zomermaanden overschaduwen het beroemde uitzicht op de waterval. Desondanks blijft het een onmisbaar vertrekpunt, aangezien de wegen naar Kavrun, Huser en Yukarı Kavrun hierlangs lopen.

Probeer de warmwaterbronnen; het water is er heerlijk. Als je twintig minuten richting Huser loopt, boven op het plateau, kun je de drukte ontvluchten en van het echte uitzicht genieten.

Vervoer: De kustweg van het centrum van Rize naar Ardeşen is ongeveer 80 km, van Ardeşen naar Çamlıhemşin 22 km en van Çamlıhemşin naar Ayder 17 km. De weg is volledig geasfalteerd en toegankelijk voor elk voertuig. Er rijden regelmatig minibusjes vanuit Ardeşen en Çamlıhemşin. De hoogte bedraagt ​​1350 meter.

Pokut-plateau

Dit is waar die perfecte foto van de Zwarte Zee vandaan komt. Die afbeelding, waarop houten graanschuren boven een zee van wolken uitsteken, is grotendeels genomen vanuit Pokut en is werkelijk zo indrukwekkend als beschreven. Maar let op: de kans dat je het uitzicht ziet, is ongeveer vijftig procent. Als de mist niet optrekt, kun je geen drie meter vooruit kijken.

Ik raad aan om in Pokut te verblijven. Wakker worden om vijf uur 's ochtends, voor de serender (een traditionele houten graanschuur) gaan zitten en de wolken beneden zien voorbijtrekken, is mijn sterkste aanbeveling in deze reisgids.

Vervoer: Het is ongeveer 20 km van Çamlıhemşin, via het dorp Şenyuva. De eerste helft van de weg is geasfalteerd, de rest is onverhard en vrij smal. Sommige mensen rijden er met een personenauto, maar dat zou ik niet aanraden. Er zijn transfers met een 4x4 beschikbaar vanuit Çamlıhemşin. Hoogte: 1900 meter.

Sal-plateau

Het ligt vlak naast Pokut, en eerlijk gezegd is het net zo mooi. Het is er ook veel minder druk. De route van Pokut naar Sal duurt ongeveer twee uur en is een van de mooiste korte wandeltochten met overnachting. Ik heb deze route al drie keer gelopen en het weer was nooit hetzelfde.

Vervoer: De weg van Çamlıhemşin naar Pokut is ongeveer 25 km lang. Het is een onverharde weg. De meest aangename optie is om met de auto naar Pokut te rijden en van daaruit te wandelen. De hoogte bedraagt ​​1800 meter.

Gito-plateau

Gito, Pokut en Sal kunnen worden beschouwd als drie tussenstops op dezelfde route. Gito onderscheidt zich doordat de weiden breder en opener zijn. Ook hier vormt zich een zee van wolken, maar er is geen dramatische klif zoals in Pokut; het uitzicht is zachter. Ideaal om te kamperen.

Vervoer: De weg is onverhard, ongeveer 30 km vanaf Çamlıhemşin, beginnend bij de kruising Gito. Een voertuig met een hoge bodemvrijheid is vereist. Hoogte 2000 meter.

Hazindak Plateau

Het is weinig bekend, en juist daarom is het zo waardevol. Op de dag dat ik naar Hazindak ging, waren we met zevenen op het plateau, waarvan vijf locals. De serender-architectuur is niet zo goed onderhouden als in Pokut, maar de authenticiteit ervan is groter.

Vervoer: De route is ongeveer 22 km lang en begint bij de zijweg die aftakt van de spoorlijn Çamlıhemşin-Şenyuva. De weg is uitdagend; een 4x4 is absoluut noodzakelijk. De hoogte bedraagt ​​1750 meter.

Elevit-plateau

Elevit is een van de meest gevestigde plateaus in de regio Kaçkar. Het heeft een markt, een moskee en een goed georganiseerde nederzetting. Daardoor voelt het meer aan als een bergdorp dan als een typisch romantisch plateau. Het wordt gebruikt als basiskamp door mensen die zich voorbereiden op beklimmingen van de Kaçkar-top.

Het dal aan je rechterkant langs de weg van Elevit naar Tirovit biedt een van de mooiste uitzichten die ik in Rize heb gezien.

Vervoer: Het ligt op ongeveer 40 km van Çamlıhemşin. Het grootste deel van de weg is geasfalteerd, het laatste gedeelte is onverhard. De weg is begaanbaar met een normale auto, maar voorzichtig rijden is vereist. Minibussen rijden vanuit Çamlıhemşin tijdens het seizoen. De hoogte bedraagt ​​1800 meter.

Kavrun-plateau

Dit is het punt dat je bereikt als je vanuit Ayder verder omhoog loopt. Het is het klassieke startpunt voor de beklimmingen van het Kaçkar-gebergte. De elektriciteit is beperkt op het plateau, de accommodatie is eenvoudig, maar het uitzicht is de moeite waard. Als je richting Yukarı Kavrun loopt, beginnen de paden die naar de gletsjermeren leiden.

Vervoer: De weg vanuit Ayder is ongeveer 15 km onverhard. Een 4x4-voertuig is noodzakelijk; er is vervoer te regelen vanuit Ayder. De hoogte bedraagt ​​2100 meter.

Amlakit-plateau

Dit plateau, gelegen tussen Elevit en Palovit, staat bekend om zijn uitgestrekte weiden. De afstand tussen de huizen op het plateau is aanzienlijk, waardoor er geen sprake is van drukte. Voor wie van wandelen houdt, zijn er talloze routes rondom Amlakit.

Vervoer: Vanaf de Elevitweg, ongeveer 8 km verderop. Een stabiel, hoog chassis is vereist. Hoogte 2000 meter.

Handüzü-plateau

Naar mijn mening is dit het mooiste plateau aan de İkizdere-kant. De beek die erdoorheen stroomt, de uitgestrekte vlaktes eromheen en de steile heuvels op de achtergrond vormen een compleet andere compositie. Het is visueel heel anders dan de plateaus langs de Çamlıhemşin-lijn.

Vervoer: Het ligt op ongeveer 30 km van de stad İkizdere. De weg is grotendeels geasfalteerd, met het laatste gedeelte onverhard. De route is bereikbaar met een standaard auto. De hoogte bedraagt ​​2000 meter.

Anzer-plateau

Hier wordt een van 's werelds duurste honingsoorten geproduceerd. De belangrijkste reden om naar Anzer te gaan is niet het landschap, maar de honderden endemische bloemsoorten die op die weiden bloeien. Als je er eind juni bent, is de geur van het plateau compleet anders.

Als je honing wilt kopen, koop het dan rechtstreeks bij de producent en houd er rekening mee dat de prijs hoger zal liggen. De overgrote meerderheid van de producten die onder de naam "Anzer-honing" worden verkocht, is in werkelijkheid geen Anzer-honing.

Vervoer: De weg vanuit İkizdere is ongeveer 30 km lang en bestaat uit een combinatie van asfalt en grind. De hoogte bedraagt ​​2000 meter.

Trabzon-plateaus

De plateaus van Trabzon zijn opener, grasrijker en over het algemeen gemakkelijker toegankelijk dan die van Rize. In plaats van de traditionele serender-architectuur domineren hier de plateauhuizen van steen en hout.

Sultanmurat-plateau

Dit plateau voorbij Çaykara staat hoog op de lijst vanwege zowel zijn geschiedenis als zijn landschap. De overgang van het sparrenbos naar een uitgestrekte vlakte is indrukwekkend. Het gedenkteken voor de martelaren en het omliggende dennenbos zien er in de ochtendmist totaal anders uit.

Vervoer: Het ligt op ongeveer 30 km van Çaykara en 110 km van het centrum van Trabzon. De weg is geasfalteerd en toegankelijk voor elk voertuig. De hoogte bedraagt ​​2000 meter.

12. Hıdırnebi-plateau

Dit is het dichtstbijzijnde en belangrijkste plateau bij het centrum van Trabzon. Ideaal voor een dagtrip. Het Hıdırnebi-festival, dat in juli plaatsvindt, is een van de meest levendige evenementen in de regio. Als u op de dag van het festival wilt gaan, vertrek dan vroeg, want de weg wordt dan erg druk.

Vervoer: Het ligt op ongeveer 35 km van Akçaabat. De weg is geasfalteerd. De hoogte bedraagt ​​1600 meter.

Shomma-plateau

Hıdırnebi is een buurplaats, maar heeft een heel ander karakter. Het is er rustiger en minder bebouwd. Een wandeling over de paden tussen de huizen op het plateau is een van de weinige ervaringen in Trabzon waarbij je nog de sfeer van het oude plateau kunt proeven.

Vervoer: Ongeveer 40 km van Akçaabat. Het laatste gedeelte van de weg is onverhard. Hoogte 1800 meter.

Kadirga-plateau

De ware betekenis van Kadırga wordt onthuld tijdens het festival dat in de derde week van juli plaatsvindt. Dit festival, dat wordt gehouden op het kruispunt van Trabzon, Giresun en Gümüşhane, is een absolute aanrader voor wie de voortzetting van de hooglandcultuur wil meemaken. Buiten het festival is het plateau doorgaans erg rustig.

Vervoer: Ongeveer 50 km via Şalpazarı of Tonya. Voornamelijk geasfalteerde weg, voertuig met hoog chassis aanbevolen. Hoogte 2200 meter.

Erikbeli-plateau

Gelegen aan de weg van Tonya naar Kadırga, dankt het zijn naam aan de wilde pruimenbomen die het omringen. Het is zeker de moeite waard om even te stoppen voor de bergkaas en boter die bij de kraampjes langs de weg worden verkocht. Koop de kaas niet zonder hem eerst te proeven, want de kwaliteit varieert sterk.

Vervoer: Het ligt op ongeveer 25 km van Tonya. De weg bestaat uit een combinatie van asfalt en grind. De hoogte bedraagt ​​1700 meter.

Zigana-plateau

Dit plateau ligt in de pas tussen Trabzon en Gümüşhane. Het is een van de weinige plateaus aan de Zwarte Zee met infrastructuur voor wintertoerisme. Ook in de zomermaanden blijft het open en gemakkelijk bereikbaar. Hoewel het landschap misschien niet zo adembenemend is als op andere plateaus, is de bereikbaarheid onmiskenbaar.

Vervoer: Ongeveer 35 km van Maçka, 65 km van het centrum van Trabzon. Gelegen aan een volledig geasfalteerde provinciale weg. Hoogte 2000 meter.

Demirkapı-plateau

De verborgen schat achter Uzungöl. Misschien komt slechts één procent van de miljoenen bezoekers van Uzungöl hier terecht. Gletsjermeren, steile kliffen en vrijwel geen bebouwing. Een plek die de teleurstelling van Uzungöl ruimschoots goedmaakt.

Vervoer: Ongeveer 20 km van de weg vanaf Uzungöl is onverhard. Een 4x4-voertuig is vereist. Hoogte 2400 meter.

Lisher Plateau

Een van de rustige hooglanden van de regio Tonya. Met zijn uitgestrekte weiden en verspreide nederzettingen is het een aanrader voor wie de drukte wil ontvluchten. Ook in de zomermaanden is het nog steeds een authentiek hooglandgebied waar de lokale bevolking met hun dieren graast.

Vervoer: Ongeveer 30 km van Tonya. Verharde weg. Hoogte 1900 meter.

Giresun-plateaus

Het hoogland van Giresun is voor mij altijd een ondergewaardeerd gebied geweest. Het staat weliswaar in de schaduw van Trabzon en Rize, maar de kwaliteit van het landschap doet er zeker niet voor onder.

Kümbet Yaylası

Het is de bekendste plek in Giresun. Het Kümbet-festival, dat in juli plaatsvindt, en de uitgestrekte vlakte midden op het plateau hebben het gebied tot een centrum voor plateautoerisme gemaakt. Het beschikt over de meest ontwikkelde accommodatie-infrastructuur in Giresun.

Vervoer: Het is ongeveer 60 km van het stadscentrum van Giresun via Dereli. De weg is geasfalteerd. De hoogte bedraagt ​​1650 meter.

Bektas-plateau

Het ligt hoger en is opener dan Kümbet. Omdat je boven de boomgrens bent, heb je een 360 graden uitzicht. Naar mijn mening is dit de beste plek in Giresun om de zonsondergang te bekijken. Het kan 's avonds behoorlijk koel worden, dus neem zelfs midden in de zomer een jas mee.

Vervoer: Ongeveer 60 km via Dereli. Het laatste gedeelte van de weg is onverhard. Hoogte 2000 meter.

Sis bergplateau

Zoals de naam al doet vermoeden, is het geen verrassing dat Sis Dağı (Mistberg) in mist gehuld is; het hoort bij het plan. De glooiende heuvels en weiden van het plateau voelen werkelijk aan als een andere planeet wanneer de mist neerdaalt. De berg is bereikbaar via Yağlıdere en Espiye.

Vervoer: Ongeveer 45 km van Espiye. Een mix van asfalt en grind. Hoogte 2000 meter.

Kulakkaya-plateau

Het dichtstbijzijnde plateau bij het centrum van Giresun, ideaal voor een dagtrip. De ligging midden in een dennenbos maakt het bijzonder; het heeft het karakter van een bosplateau, niet zomaar een kale weide.

Vervoer: Ongeveer 45 km van het stadscentrum van Giresun. De weg is geasfalteerd. Hoogte 1500 meter.

Taddye-plateau

Een plateau waar je in de winter kunt skiën en dat in de zomer rustig is. De accommodatiemogelijkheden zijn beperkt, maar er zijn wel accommodaties beschikbaar. Het kan dienen als startpunt voor wandelingen in het Karagölgebergte.

Vervoer: Het ligt op ongeveer 55 km van Dereli. De weg is grotendeels geasfalteerd. De hoogte bedraagt ​​1900 meter.

Ordu-plateaus

Çambaşı-plateau

Het plateau van Ordu verdient alle lof. Met zijn uitgestrekte vlaktes, skiresortinfrastructuur en goed georganiseerd vervoer is het een van de meest toegankelijke plateaus voor gezinnen. Er zijn tal van huizen en bungalows op het plateau te vinden. In de zomermaanden zijn er gemarkeerde fiets- en wandelroutes.

Vervoer: Het is ongeveer 60 km van het stadscentrum van Ordu via Kabadüz. De weg is volledig geasfalteerd. De hoogte bedraagt ​​1850 meter.

Donderdag Plateau

Dit plateau boven Aybastı heeft het meest unieke landschap van Ordu. De brede, kraterachtige depressie en de omringende heuvels onderscheiden het visueel van andere plateaus aan de Zwarte Zee. Het festival dat er in juli wordt gehouden, is een van de oudste in de regio.

Let op: verwar dit niet met het district Perşembe aan de kust van Ordu; het zijn totaal verschillende plaatsen en meer dan honderd kilometer van elkaar verwijderd. Voer "Perşembe Yaylası Aybastı" in uw navigatiesysteem in.

Vervoer: Het ligt op ongeveer 15 km van Aybastı en 110 km van het centrum van Ordu. De weg is geasfalteerd. De hoogte bedraagt ​​1600 meter.

Keyfalan-plateau

Gelegen in het Gölköy-gebied, is het een rustig plateau dat zijn naam eer aan doet. Het wordt weinig bezocht en is zeer authentiek. In de omliggende dorpen wordt nog steeds traditionele transhumance beoefend.

Vervoer: Ongeveer 25 km van Gölköy. Voornamelijk onverharde weg. Hoogte 1700 meter.

Arginplateau

Gelegen nabij Gürgentepe, op de plek waar bos en weide samenkomen. Het is een van de minder bekende plateaus van Ordu, maar het aantal bezoekers is de afgelopen jaren toegenomen dankzij de verbeterde wegen.

Vervoer: Ongeveer 20 km van Gürgentepe. Hoogte 1500 meter.

Artvin-plateaus

Artvin is naar mijn mening het minst aangetaste deel van het Zwarte Zee-hoogland. Naarmate je dichter bij de Kaukasus komt, verandert het landschap van karakter.

Kafkasör-plateau

Het ligt op slechts een paar kilometer van het centrum van Artvin. Het Kafkasör Cultuur- en Kunstfestival en de stierengevechten begin augustus zijn de bekendste evenementen in de regio. Buiten het festival is het een vredig bosplateau.

Vervoer: Het ligt op ongeveer 8 km van het centrum van Artvin. De weg is geasfalteerd. De hoogte bedraagt ​​1300 meter.

Bilbilan-plateau

De weiden van Bilbilan, gelegen op het uitgestrekte plateau tussen Ardanuç en Şavşat, veranderen eind juni in een ware bloemenzee. Het festival in juli is een van de meest levendige in de regio.

Vervoer: Ongeveer 40 km van Şavşat of Ardanuç. Grotendeels verharde weg. Hoogte 2200 meter.

Karagöl-plateau (Şavşat)

Karagöl is een meer met een omliggend plateau in het Sahara Nationaal Park. Het sparrenbos rondom het meer en de weerspiegeling ervan in het water maken het tot een van de meest gefotografeerde plekken in Artvin. Er wordt entreegeld gevraagd, aangezien het zich in het nationale park bevindt.

Vervoer: Het is ongeveer 25 km van Şavşat. Het laatste gedeelte van de weg is onverhard. De hoogte bedraagt ​​1500 meter.

Arsisch Plateau

Het merengebied in het hoogland van Şavşat. De weg naar Arsiyan is een van de meest uitdagende in deze gids, maar in ruil daarvoor word je beloond met een van de meest ongerepte plateaulandschappen van Turkije. Gletsjermeren, huizen op het plateau en op de achtergrond... Georgia beperken.

Vervoer: Het ligt op ongeveer 45 km van Şavşat. Neem zeker een 4x4. Ik raad aan om een ​​lokale gids in te huren. De hoogte bedraagt ​​2400 meter.

Gümüşhane-plateaus

Kazikbeli-plateau

Dit plateau in het hoogland van Kürtün staat bekend om zijn worstel- en festivaltradities in juli. Doordat het in het binnenland van de Zwarte Zee-regio ligt, is er minder mist en is de hemel helderder. Het is een van de beste plekken in de regio voor sterrenfotografie.

Vervoer: Ongeveer 40 km van Kürtün, 90 km van het stadscentrum van Gümüşhane. Voornamelijk een geasfalteerde weg. Hoogte 2200 meter.

Güvende Plateau

Dit is een van de rustige plateaus rondom Torul. Gelegen te midden van het bos en met slechts enkele huizen op het plateau, is het de ideale plek voor wie zich echt wil terugtrekken in de stilte.

Vervoer: Ongeveer 30 km van Torul. Verharde weg. Hoogte 1900 meter.

Taşköprü-plateau

Het ligt in de regio Kürtün, aan de weg naar Kazıkbeli. De naam is afgeleid van de oude stenen brug bij de ingang van het plateau. De traditionele architectuur van de huizen op het plateau is bewaard gebleven.

Vervoer: Ongeveer 30 km van Kürtün. Hoogte 1800 meter.

Samsun-plateaus

Akdağ Plateau (Ladik)

Akdağ, gelegen boven Ladik, fungeert zowel als skigebied als zomerplateau. De nabijheid van Samsun maakt het mogelijk om er een dagtocht naartoe te maken. Het landschap is niet zo spectaculair als in de oostelijke Zwarte Zee-regio, maar de gemakkelijke bereikbaarheid is een groot voordeel.

Vervoer: Ongeveer 20 km van Ladik, Samsun 90 km van het stadscentrum. De weg is geasfalteerd. Hoogte 1800 meter.

Kunduz-plateau

Het uitgestrekte bosplateau boven Vezirköprü ligt in het Kunduz-bos en kent een van de rijkste vegetatietypen in de westelijke Zwarte Zee-regio. Er zijn geschikte kampeerplekken.

Vervoer: Het ligt op ongeveer 30 km van Vezirköprü. Een deel van de weg is onverhard. De hoogte bedraagt ​​1300 meter.

Westelijke plateaus van de Zwarte Zee

Deze regio wordt echter altijd vergeten. Istanbul En voor degenen die vanuit Ankara vertrekken, is het afstandsvoordeel enorm.

Uluyayla (Bartın)

Bartın s Kastamonu Gelegen op de grens, boven Ulus, is het het bekendste plateau van de westelijke Zwarte Zee-regio met zijn uitgestrekte weiden, omringende sparrenbossen en koele lucht. De nabijheid van het Nationaal Park Küregebergte is een extra voordeel.

Vervoer: Het ligt op ongeveer 40 km van Ulus en 90 km van het centrum van Bartın. De weg bestaat uit een combinatie van asfalt en grind. De hoogte bedraagt ​​1400 meter.

38. Plateau van Bozarmut (Sinop)

Dit plateau boven Ayancık onthult de bergachtige kant van Sinop. Het bestaan ​​van zo'n plateau in Sinop, dat bekendstaat als een kuststad, verrast veel bezoekers. Er zijn watervallen en wandelpaden in de omgeving.

Vervoer: Ongeveer 35 km van Ayancık. Voornamelijk onverharde weg. Hoogte 1300 meter.

Ilgaz-plateaus (Kastamonu)

De plateaus rond de Ilgaz-berg worden in de winter gebruikt om te skiën en in de zomer om te wandelen. Dankzij de status van nationaal park is de natuur er beschermd. Het is het meest toegankelijke plateaugebied voor mensen die vanuit Ankara komen.

Vervoer: Het ligt op ongeveer 45 km van het stadscentrum van Kastamonu en 250 km van Ankara. De weg is volledig geasfalteerd. De hoogte bedraagt ​​1800 meter.

Kardüz-plateau (Düzce)

De route via Yığılca en Kardüz is een van de groenste routes die vanuit Istanbul in één dag te doen is. Het landschap van het plateau is niet zo hooggebergteachtig als de regio rond de oostelijke Zwarte Zee, maar de bosdichtheid is verrassend hoog.

Vervoer: Düzce Ongeveer 60 km van het stadscentrum. Het laatste gedeelte van de weg is onverhard. Hoogte 1400 meter.

Accommodatie in de Schotse Hooglanden: Stel uw verwachtingen bij

De meest voorkomende teleurstelling die ik tegenkom bij accommodaties in bergresorts, komt voort uit het feit dat mensen comfort op hotelniveau verwachten.

• Het aantal berghuizen en bungalows is de laatste jaren toegenomen. Houten bungalows zijn te vinden rond Pokut, Gito, Ayder en Çambaşı. Warm water is echter soms schaars, verwarming gebeurt via kachels of elektriciteit en internet is vaak niet beschikbaar.
• Gastenverblijven maken over het algemeen deel uit van door families gerunde huizen. Ontbijt is inbegrepen, en deze ontbijten zijn het hoogtepunt van het plateau. Boter gemaakt van hun eigen koemelk, platbrood van hun eigen maïs en verse minci-kaas. Het is zeker de moeite waard om hier een aparte dag voor uit te trekken.
• In veel hooglanden is kamperen toegestaan, maar vraag eerst wie de eigenaar van het land is. In de regio rond de Zwarte Zee heeft elk weiland een eigenaar. Bijna niemand weigert toestemming; sterker nog, je wordt vaak uitgenodigd voor een kop thee.
• Reserveren is essentieel tijdens de zomermaanden. Vooral tijdens festivalweken en de eerste helft van augustus is het lastig om beschikbaarheid te vinden.

Praktische aantekeningen

• Kleren: Zelfs midden in de zomer kunnen de temperaturen 's nachts dalen tot 8 graden Celsius. Een fleecejack en een windjack zijn onmisbaar. Een regenjas is ook nodig, want in de Zwarte Zee-regio kan het elk moment beginnen te regenen en een paraplu is nutteloos bij harde wind.
• Ayakkabi: De weide is vaak nat. Ga niet wandelen zonder waterdichte wandelschoenen.
• Vlieg: Muggen en dazen veroorzaken ernstige overlast, vooral 's avonds in juli en augustus. Neem insectenwerend middel mee.
• Contant geld: In de hooglanden zijn pinautomaten vrijwel niet beschikbaar en geldautomaten zijn er praktisch niet. Neem contant geld op in het stadscentrum.
• Prioriteiten op de weg: Op smalle bergweggetjes hebben voertuigen die bergopwaarts rijden voorrang. Het is geen officiële regel, maar iedereen in de regio houdt zich eraan. Zorg dat u niet de enige bent die dat niet doet.
• milieu: De afvalinzameling in de hooglanden is beperkt. Neem alles wat je meeneemt ook weer mee terug. Dit klinkt misschien als een cliché, maar na het zien van de bergen plastic afval in Bektaş en op de Sisberg, vind ik het nodig om het nog eens te benadrukken.

Veel gestelde vragen

• Is het mogelijk om met een personenauto naar het hoogland aan de Zwarte Zee te rijden? Voor sommigen van hen wel. Ayder, Zigana, Çambaşı, Kümbet, Sultanmurat, Hıdırnebi, Perşembe, Ilgaz en Kafkasör zijn bereikbaar via asfaltwegen. Voor Pokut, Sal, Gito, Kavrun, Arsiyan, Demirkapı en Hazindak is een voertuig met hoog chassis vereist.
• Hoeveel dagen moet ik hiervoor reserveren? Voor alleen al het bezoek aan Rize heb je minstens drie dagen nodig. Als je Rize en Trabzon samen wilt bezoeken, vijf dagen. Als je Artvin er ook bij wilt, een week. Korte afstanden duren lang in de Zwarte Zee-regio, dus plan je reisschema dienovereenkomstig.
• Welk plateau is het minst druk? Hazindak, Lişer, Keyfalan, Arsiyan en Bozarmut. In deze vijf plaatsen heerst zelfs midden in de zomer een serene stilte.
• Welk bergresort is het meest geschikt voor gezinnen met kinderen? Çambaşı en Kümbet. De weg is gemakkelijk, de accommodaties zijn goed georganiseerd en er zijn uitgestrekte vlakke gebieden.
• Wat is mijn kans om een ​​zee van wolken te zien? In Pokut, Sal en Gito zijn de kansen groot in de vroege ochtenduren. Er is echter geen garantie. Als je van plan bent om twee dagen achter elkaar hetzelfde plateau te beklimmen, nemen je kansen aanzienlijk toe.
• Hoe ziet de festivalkalender eruit in de Schotse Hooglanden? De meeste festivals vinden plaats in juli en augustus. Kadırga, Kümbet, Hıdırnebi, Bilbilan, Perşembe en Kafkasör zijn de bekendste. Omdat de data elk jaar kunnen veranderen, is het raadzaam om vooraf contact op te nemen met de gemeente.

De Hooglanden aan de Zwarte Zee wachten op u.

Het meest uitdagende aspect van het samenstellen van deze gids was het rangschikken van de locaties. Want in het hoogland van de Zwarte Zee bestaat er niet zoiets als "de mooiste", alleen "de dag waarop het weer helder is". Hetzelfde hoogland kan op twee verschillende dagen twee totaal verschillende plekken zijn.

Ik kan je dit vertellen: als het je eerste keer is, begin dan bij de Çamlıhemşin-lijn. Blijf een nacht in Pokut, sta om vijf uur 's ochtends op en ga op de houten trappen voor de graanschuur zitten. Kijk hoe de tegenoverliggende helling langzaam tevoorschijn komt terwijl de wolken onder je voeten doortrekken. Na dat moment zul je de overige negenendertig plateaus zien; dat bepaal ik niet, dat bepaalt de reis zelf.

Pak je koffers, vul je duikflessen en ga de hoogte in. Er is altijd wel iets hogers te bereiken in de Zwarte Zee-regio.