Güney Kore Gezi Rehberi

Güney Kore’ye ilk gidişimde beni şaşırtan şey Seul’ün büyüklüğü değil, şehirde iki farklı zamanın aynı sokakta yaşayabilmesiydi. Sabah Gyeongbokgung Sarayı’nın taş avlusunda hanboklu ziyaretçilerin arasından geçip öğleden sonra Seongsu’daki eski fabrika binalarında açılan tasarım mağazalarına girebiliyorsunuz. Akşam olduğunda ise Euljiro’nun dar sokaklarında, dışarıdan depo gibi görünen bir kapının arkasında küçük bir restoranla karşılaşmak sıradan hale geliyor.

Ülkeyi yalnızca Seul ve K-pop üzerinden okumak büyük eksiklik olur. Busan’da Gwangalli sahili, Gyeongju’da Silla döneminden kalan mezar tepeleri, Jeonju’da hanok sokakları, Sokcho’da Seoraksan patikaları ve Jeju’da volkanik kıyılar bambaşka rotalar kurduruyor. İlk seyahat için Seul, Gyeongju ve Busan’ı 8-10 güne yayıyorum. Jeju’yu ekleyeceksem toplam süreyi en az 12 güne çıkarıyorum.

Güney Kore Hakkında Genel Bilgiler

2026 nüfus projeksiyonu yaklaşık 51,6 milyon kişiye işaret ediyor. Seul’de veya başka bir şehirde yardıma ihtiyaç duyduğumda polis için 112’yi, sağlık ve itfaiye için 119’u, yabancı dilde turistik destek için 1330’u kullanıyorum.

Kur hesabım: Temmuz 2026’da 1.000 won yaklaşık 31 TL’ye denk geliyor. Sokakta fiyatları zihnimde hesaplarken 10.000 wonu yaklaşık 310 TL, 50.000 wonu 1.550 TL, 100.000 wonu 3.100 TL kabul ediyorum. Bu yöntem restoran menülerinde ve alışverişte oldukça hız kazandırıyor.

Güney Kore’ye Ne Zaman Gidilir?

Ben Güney Kore için nisan-mayıs ile eylül sonu-kasım başı dönemlerini tercih ediyorum. İlkbaharda hava yürümeye elverişli oluyor; kiraz çiçekleri Seul’de genellikle nisan başında, daha güneydeki Busan ve Gyeongju’da biraz daha erken açabiliyor. Sonbaharda ise Seoraksan, Naejangsan ve Seul saray bahçeleri ekim sonuna doğru renkleniyor.

Temmuz ve ağustosta hava sıcak ve nemli. Seul’de ağustos gündüz ortalamaları 30°C civarına çıkıyor; yağış ve tayfun ihtimali nedeniyle Jeju ile Busan programında boşluk bırakmak gerekiyor. Kışın Seul kuru ve sert soğuk alıyor. Ocakta sıcaklık sıfırın altında hissedildiği için yalnızca kalın mont değil, rüzgâr kesen dış katman ve iyi tabanlı ayakkabı taşıyorum.

Kiraz çiçeği döneminde otel fiyatları yükseliyor. Tam çiçeklenme gününü aylar öncesinden kesin kabul etmek yerine seyahati en az beş-altı günlük bir aralığa yayıyorum. Sonbaharda Seoraksan’a gideceksem hafta sonundan kaçınıyorum; Seul’den çıkan yerli ziyaretçi trafiği sabah otobüslerini ve park girişlerini doldurabiliyor.

Güney Kore’ye Nasıl Gidilir?

İstanbul’dan Seul’e Türk Hava Yolları, Korean Air ve dönemsel olarak diğer şirketlerle direkt veya aktarmalı uçabiliyorum. Direkt uçuş yaklaşık 10 saat sürüyor ve Incheon Uluslararası Havalimanı’na iniyor. Temmuz 2026 hesabında Türk Hava Yolları gidiş-dönüş ekonomi biletleri yaklaşık 52.000 TL’den, Korean Air seçenekleri 895 ABD doları civarından başlıyordu. Tarihi birkaç gün oynattığımda fiyatın ciddi biçimde değiştiğini gördüğüm için özellikle nisan ve ekim yolculuklarında bileti erken alıyorum.

Incheon’dan Seul’e geçerken trafikle uğraşmak istemiyorsam AREX kullanıyorum. Express tren Terminal 1’den Seul İstasyonu’na yaklaşık 43, Terminal 2’den 51 dakikada gidiyor. Express için yaklaşık 13.000 won, bütün duraklarda duran tren için yaklaşık 5.000 won ayırıyorum. Hongdae’de kalacaksam All Stop Train’in Hongik University durağında inmek, Seul İstasyonu’na gidip geri dönmekten daha mantıklı oluyor.

Metroya geçmeden önce havalimanındaki marketten veya istasyondan T-money kart alıyorum. Kartın kendisi genellikle 3.000-5.000 won; bakiyeyi ayrıca yüklüyorum. Seul metrosunda temel ücret ulaşım kartıyla 1.550 won, tek kullanımlık biletle 1.650 won. Tek kullanımlık bilette ayrıca 500 won depozito ödeniyor ve çıkışta makineden geri alınabiliyor.

Güney Kore’de Vize ve Giriş Şartları

Umuma mahsus, hususi, hizmet ve diplomatik pasaport sahibi Türk vatandaşları Güney Kore’ye 90 güne kadar turistik seyahatlerinde vizeden muaf. Ancak umuma mahsus pasaportla seyahat ederken K-ETA kaydını tamamlamak gerekiyor. Ben bu işlemi uçuşa birkaç gün kala bırakmıyorum; değerlendirme çoğunlukla 72 saat içinde sonuçlansa da yoğunlukta uzayabiliyor.

K-ETA başvurusu için geçerli pasaport, e-posta adresi, vesikalık formatına uygun dijital fotoğraf ve uluslararası ödemeye açık kart gerekiyor. Ücret kişi başı 10.000 won ve onay üç yıl boyunca ya da pasaportun son geçerlilik tarihine kadar kullanılabiliyor. Pasaport yenilendiğinde yeni K-ETA almak gerekiyor. Geçerli K-ETA ile giriş yapanlardan ayrıca varış kartı istenmiyor.

17 yaş ve altındaki yolcularla giriş tarihinde 65 yaş ve üzerindeki kişiler K-ETA başvurusundan muaf. Diplomatik ve resmî pasaport sahipleri de muafiyet kapsamındaki gruplar arasında. Başvuruyu yalnızca resmî K-ETA portalı veya uygulamasından yapıyorum; arama sonuçlarında resmî görünümlü olup yüksek hizmet bedeli alan aracı siteler çıkabiliyor.

Pasaport için resmî sayfalarda herkes için tek bir “altı ay geçerlilik” kuralı belirtilmediğinden, seyahat süresinin tamamını kapsayan ve mümkünse en az altı ay geçerliliği bulunan pasaportla yola çıkmayı güvenli buluyorum. Sınır kontrolünde dönüş bileti, ilk konaklama adresi ve seyahat amacı sorulabileceği için rezervasyonları çevrimdışı olarak da telefonumda tutuyorum.

Güney Kore’de Gezilecek Şehirler ve Bölgeler

• Seul: İlk seyahatte şehre en az dört tam gün ayırıyorum. Jongno’da Gyeongbokgung, Changdeokgung, Bukchon ve Insadong’u aynı bölgesel rota içinde; Hongdae, Mangwon ve Yeonnam’ı başka bir güne bırakıyorum. Gyeongbokgung girişi 3.000 won. Geleneksel kurallara uygun hanbok giyildiğinde dört büyük saraya ücretsiz girilebiliyor.
• Busan: Seul’den daha gevşek tempolu ama haritada göründüğünden büyük bir şehir. Haeundae, Gwangalli ve Haedong Yonggungsa doğuda; Gamcheon, Nampo ve Jagalchi batıda kaldığı için hepsini aynı güne sıkıştırmıyorum. Konaklamayı Seomyeon’da seçersem metro hatlarına daha dengeli ulaşıyorum; deniz önceliğim varsa Gwangalli’de kalıyorum.
• Gyeongju: Silla Krallığı’nın eski başkentinde Daereungwon mezarları, Cheomseongdae, Donggung ve Wolji Göleti ile Hwangnidan-gil yürüyerek veya bisikletle birleştirilebiliyor. Bulguksa ve Seokguram merkezden uzakta olduğu için onları ayrı yarım güne koyuyorum. Akşam Donggung ve Wolji’nin ışıkları açıldığında bölge gündüzden tamamen farklı görünüyor.
• Jeju Adası: Jeju’yu Seul’den günübirlik düşünmüyorum. Seongsan Ilchulbong, Manjanggul çevresi ve doğu kıyıları için Jeju City; şelaleler, Olle yürüyüş parkurları ve güney kıyıları için Seogwipo daha iyi üs oluyor. Seongsan Ilchulbong’a yetişkin girişinde 5.000 won ödüyorum; yazın gün doğumu için gişe 04.30 civarında açılabiliyor.
• Jeonju: Hanok Köyü ilk bakışta turistik görünse de sabah erken saatlerde ara sokaklara girince daha sakin bir şehirle karşılaşıyorum. Gyeonggijeon, Nambu Pazarı ve Jaman Duvar Resmi Köyü yürüyerek gezilebiliyor. Bir gece hanok konukevinde kalmak, Seul’den gidip birkaç saat sonra dönmekten daha anlamlı.
• Sokcho ve Seoraksan: Dağ yürüyüşü için Seul’den en kolay ulaştığım bölgelerden biri. Sokcho’da balık pazarı ve sahili, Seoraksan’da Ulsanbawi veya Biseondae rotasını ayrı günlere koyuyorum. Sonbahar hafta sonlarında park çevresindeki trafik yüzünden sabah ilk otobüsleri tercih ediyorum.
• Andong: Hahoe Halk Köyü ve maskeli dans geleneği için geldiğim Andong’da merkez ile köy arasındaki ulaşımı önceden planlıyorum. Hahoe, şehir merkezinin dışında kaldığı için yalnızca tren saatine bakarak günü kurmak yeterli olmuyor. Eylül sonundaki Maskeli Dans Festivali döneminde şehir çok daha hareketli hale geliyor.

Güney Kore’de Ne Yapılır?

• Seul saraylarını sabah erken gezin: Gyeongbokgung’a açılışa yakın girdiğimde avluları daha rahat geziyorum. Sarayın 3.000 wonluk girişinden sonra ücretsiz Ulusal Saray Müzesi’ni de aynı programa ekliyorum. Bukchon’a geçerken Anguk İstasyonu’nun 2 veya 3 numaralı çıkışını kullanmak yokuşu azaltıyor.
• Changdeokgung Gizli Bahçesi’ne girin: Saray girişi 3.000 won, Gizli Bahçe bölümü ayrıca 5.000 won. Kontenjanlı saatler bulunduğu için kapıya gidip ilk uygun tura güvenmek yerine rezervasyonu önceden yapıyorum.
• Han Nehri kıyısında piknik yapın: Yeouido için metro 5. hattaki Yeouinaru İstasyonu’ndan, Ttukseom için 7. hattaki Ttukseom Resort İstasyonu’ndan çıkıyorum. Parklardaki belirlenmiş teslimat noktalarına kızarmış tavuk veya tteokbokki getirilebiliyor. Uygulamalar yabancı telefon numarası konusunda sorun çıkarırsa restorandan doğrudan yardım istemek daha kolay oluyor.
• Busan’da kıyı trenine binin: Haeundae Blue Line Park’ta Beach Train tek yön 8.000-10.000 won, iki biniş 14.000 won, bütün durakları kapsayan günlük seçenek 16.000 won. Sky Capsule ise araç başına iki kişi için 50.000, üç kişi için 55.000, dört kişi için 60.000 won. Gün batımı saatleri hızla dolduğu için aynı gün gişeye güvenmiyorum.
• Jeju’nun doğu kıyısını otobüsle görün: Araç kiralamadığımda 201 numaralı otobüsle Jeju City ile Seogwipo arasındaki doğu kıyısını takip ediyorum. Kartla temel ücret yaklaşık 1.150 won ve hat birçok kıyı durağına uğruyor. Hızlı değil ama birkaç günlük sakin programda işe yarıyor.
• Ücretsiz müzelerden yararlanın: Seul’de Kore Ulusal Müzesi’nin kalıcı sergileri ve Kore Çağdaş Tarih Müzesi ücretsiz. Yağmurlu veya aşırı sıcak bir günde bu iki müzeyi kurtarma planı olarak kullanıyorum. Ulusal Müze için metro 4. hat ve Gyeongui-Jungang hattındaki Ichon İstasyonu en pratik durak.
• Gwangalli’de drone gösterisini izleyin: Hava koşulları elverdiğinde gösteriler mart-eylül döneminde 20.00 ve 22.00, ekim-şubat döneminde 19.00 ve 21.00 saatlerinde yapılıyor. Sahilin tam ortası yerine köprüyü çapraz gören doğu tarafına geçtiğimde kalabalık biraz azalıyor.

Güney Kore’de Ne Yenir?

Güney Kore’de yemeğin pahalı olup olmadığı büyük ölçüde ne sipariş ettiğime bağlı. Tek kişilik çorba ve erişte lokantaları bütçeyi korurken Kore barbeküsü, deniz ürünü ve kafe turları günlük hesabı hızla yükseltiyor. Mahalle lokantalarında sıradan bir öğün için 8.000-12.000 won, sokak atıştırmalığı için 1.000-4.000 won ayırıyorum. Barbeküde ise etin çoğu zaman en az iki porsiyon sipariş edildiğini hesaba katıyorum.

• Kalguksu ve mandu: Myeongdong Kyoja’da kalguksuya 12.000, manduya 13.000 won ayırıyorum. Siparişi verirken ödeme yapılıyor; sıra uzun görünse de masalar hızlı döndüğü için çoğu zaman beklediğimden çabuk ilerliyor. Myeongdong İstasyonu 8 numaralı çıkıştan yürüyüş yaklaşık üç dakika.
• Samgyetang: Gyeongbokgung yakınındaki Tosokchon’da içi pirinç, sarımsak ve ginsengle doldurulmuş tavuk çorbası 20.000 won. Öğle saatinde bir saate varan kuyruk görebildiğim için 11.30’dan önce veya 14.00’ten sonra gidiyorum. Metro 3. hat Gyeongbokgung İstasyonu 2 numaralı çıkış en yakın nokta.
• Gwangjang Pazarı lezzetleri: Bindaetteok, mayak gimbap ve tteokbokkiyi tek tezgahta toplamak yerine kalabalığın hızlı döndüğü birkaç yere bölüyorum. Karışık jeon tabağı için yaklaşık 13.000 won, küçük atıştırmalıklar için parça başı 3.000-6.000 won bütçe yeterli oluyor.
• Busan usulü dwaeji gukbap: Domuz eti ve pirinç çorbası Busan’da hızlı ve doyurucu bir öğün. Seomyeon ile Busanjin çevresindeki lokantalarda bir kâse için 10.000-12.000 won ödüyorum. Masaya gelen tuzlu karidesi ve baharatlı pırasayı tamamını birden eklemek yerine azar azar karıştırıyorum.
• Jeonju bibimbap: Hanok Köyü yakınındaki Han Kook Jib’de klasik Jeonju bibimbap 15.000 won. Pirincin üzerine gelen malzemeleri fotoğraf çektikten sonra ayrı ayrı yemek yerine gochujang ve susam yağıyla tamamen karıştırmak gerekiyor.
• Kore barbeküsü: Domuz eti ağırlıklı mahalle restoranlarında kişi başı başlangıç hesabını 15.000-25.000 won kabul ediyorum. Et, içecek, pilav ve soğuk erişte eklediğimde kişi başı 35.000-55.000 won daha gerçekçi oluyor. Bazı işletmeler yalnız seyahat edenleri kabul etmediği veya iki porsiyon şartı koyduğu için kapıdaki menüye bakıyorum.
• Market öğünü: CU, GS25 ve 7-Eleven’da üçgen gimbap, hazır yemek veya ramyeonla 4.000-8.000 won arasında pratik bir öğün kurabiliyorum. Ramyeon kabının üzerindeki süreyi okuyamadığımda kasadaki sıcak su bölümündeki zamanlayıcıları kullanıyorum.

Güney Kore’den Ne Alınır?

Kozmetik alışverişi için Myeongdong hâlâ en geniş seçeneği sunuyor ama ben bütün alışverişi ilk karşıma çıkan mağazada tamamlamıyorum. Olive Young şubelerinde kampanyalar değişebildiği için günlük bakım ürünü, maske ve güneş kremlerini birkaç şubede karşılaştırıyorum. Daha küçük Kore markaları ve parfüm mağazaları için Seongsu, tasarım ürünü ve kırtasiye için Insadong, Anguk ve Mangwon daha keyifli.

K-pop albümü veya resmî ürün alırken ambalajın üzerinde şirket hologramı ve mağaza bilgisini kontrol ediyorum. Insadong’daki Anyoung Insadong binası, Myeongdong’daki müzik mağazaları ve büyük alışveriş merkezleri sahte ürün riskini azaltıyor.

Jeju’dan mandalina çayı ve atıştırmalık, Busan’dan eomuk, Andong’dan maske motifli el işi, Jeonju’dan hanji kâğıdı alınabilir. Ginseng ürünlerinde içeriği ve dozajı okumadan yalnızca kutuya bakarak karar vermiyorum.

Yabancı ziyaretçiler, vergi iadesine katılan mağazalarda tek alışverişte en az 15.000 won harcadığında iade alabiliyor. Pasaportu kasada gösterdiğimde bazı mağazalar vergiyi anında düşüyor; diğerlerinde fişi saklayıp şehir merkezindeki kiosk veya havalimanı sistemini kullanıyorum. Kullanılmış ya da ambalajı açılmış ürünler iade kapsamı dışında kalabiliyor.

Güney Kore’de Ulaşım

Güney Kore’de şehirler arası ulaşımın en rahat tarafı, hızlı trenlerin şehir merkezlerini birbirine bağlaması. Seul-Busan KTX yolculuğu yaklaşık 2 saat 15 dakika ile 2 saat 30 dakika sürüyor. Standart sınıfta tek yön 59.800, birinci sınıfta 83.700 won ödüyorum. Hafta sonu ve resmî tatil dönemlerinde koltuk bulmak zorlaştığı için bileti satışa açıldığı dönemde alıyorum.

Seul-Gyeongju arasında KTX yaklaşık 2 saat-2 saat 15 dakika sürüyor ve standart bilet 49.300 won. Tren şehir merkezindeki eski Gyeongju İstasyonu’na değil, merkezin dışında bulunan Gyeongju KTX İstasyonu’na geliyor. Buradan şehir otobüsü veya taksi için ayrıca 20-30 dakika ayırıyorum.

KTX’in ulaşmadığı Sokcho, Andong ve bazı kıyı şehirlerinde ekspres otobüs daha kullanışlı. Seul-Sokcho standart otobüsünde yaklaşık 17.200 won, daha geniş koltuklu sınıfta 22.300 won ödüyorum; yolculuk trafik durumuna göre 2,5 saate yaklaşıyor. Seul-Jeonju otobüsleri yaklaşık 14.000-24.000 won aralığında ve 2,5-3 saat sürüyor.

Otobüs bileti alırken yalnızca şehrin adına değil terminal adına da bakıyorum. Seul Express Bus Terminal ile Central City Terminal aynı büyük kompleks içinde olsa da kalkış bölümleri farklı. Dong Seoul Terminal ise şehrin başka tarafında. Ekspres ve şehirlerarası otobüslerin farklı terminallerden kalkabilmesi, Kore’de ilk kez seyahat edenlerin en sık karıştırdığı ayrıntılardan biri.

Jeju’ya Seul Gimpo veya Busan Gimhae’den uçuyorum. Seul içinden çıkıyorsam Incheon yerine Gimpo’nun metro bağlantısı daha kısa. Jeju’da araç kiralamadığımda ana yerleşimler arasında otobüs kullanmak mümkün; ancak batı ve doğu kıyısındaki birkaç noktayı aynı güne koymak yorucu oluyor.

Seul’de T-money kartla metro ve otobüs aktarmalarında çıkışta da kart okutuyorum. Unutursam aktarma indirimi kaybolabiliyor. Şehirde çok yoğun toplu taşıma kullanacağım günlerde kısa süreli Climate Card seçeneklerini değerlendiriyorum: bir günlük kart 5.000, iki günlük 8.000, üç günlük 10.000, beş günlük 15.000, yedi günlük 20.000 won. Fiziksel kart için ayrıca 3.000 won gerekiyor.

Taksi başlangıç ücreti Seul ve Busan gibi büyük şehirlerde 4.800 won. Gece tarifesinde ek ücret uygulanıyor. Sokaktan araç çevirmek yerine yabancı kart ve telefon numarasıyla daha kolay çalışabilen k.ride veya Uber Taxi kullanıyorum.

Güney Kore’de Konaklama

Seul’de ilk kez kalıyorsam ulaşım kolaylığı için Myeongdong, Euljiro veya Jongno’yu seçiyorum. Gece hayatı ve kafeler için Hongdae, daha yerel pazarlar ve Han Nehri erişimi için Mangwon, alışveriş ve modern restoranlar için Gangnam ya da Seongsu düşünülebilir. Yalnız Gangnam’dan saray bölgesine her gün gidip gelmek zaman kaybettiriyor.

2026’da Seul’de hostel yatağı için gecelik 25.000-45.000 won, temiz bir business otel odası için 80.000-150.000 won ayırıyorum. Merkezi konumda hafta sonu veya kiraz çiçeği döneminde aynı odanın 180.000 wonun üzerine çıktığını görmek şaşırtıcı değil. Temmuz 2026’da şehirdeki uygun konaklama örnekleri yaklaşık 23-48 ABD doları seviyesinden başlıyordu.

Busan’da plaj tatili için Haeundae, akşam manzarası için Gwangalli, şehir içinde kolay aktarma için Seomyeon’da kalıyorum. Haeundae’de deniz manzaralı odalar hafta sonu belirgin biçimde pahalılaşıyor. Bütçeyi korumak istediğimde Seomyeon’dan metro 2. hatla sahile gidip dönmek daha mantıklı.

Gyeongju’da Hwangnidan-gil çevresi yürüyüş rotalarına yakın; ancak geceleri erken sakinleşiyor. Jeonju’da hanok konukevinde yerde ince yatakla uyunabildiğini bilerek rezervasyon yapıyorum. Geleneksel görünüm güzel olsa da sırt problemi olanlar için Batı tipi yataklı oda daha doğru olabilir.

Jeju’da tek merkez seçmek yerine seyahati Jeju City ve Seogwipo arasında bölmek uzun otobüs yolculuklarını azaltıyor. Ekonomik konukevleri ve hosteller 30.000-60.000 won, orta düzey oteller 80.000-180.000 won civarında bulunabiliyor. Deniz manzarası, havuz ve hafta sonu eklendiğinde fiyat kolayca 200.000 wonu geçiyor. Ülke genelinde 2026 bütçe konaklamaları yaklaşık 30-70 ABD doları, orta sınıf oteller 70-180 ABD doları bandında seyrediyor.

Güney Kore Para Birimi ve Bütçe Planlaması

Güney Kore, ulaşım ve yerel yemek bakımından yönetilebilir; konaklama, kafe alışkanlığı, kozmetik alışverişi ve hızlı trenler eklendiğinde hızla pahalılaşan bir ülke. Aşağıdaki bütçeyi şehirler arası uçuşlar ve büyük alışverişler hariç, kişi başı günlük hesaplıyorum:

Ekonomik bir günde 35.000 wonluk hostel, 30.000 wonluk yemek, 6.000-8.000 wonluk ulaşım ve 5.000-15.000 wonluk aktivite bütçesiyle ilerleyebiliyorum. KTX kullandığım gün Seul-Busan bileti tek başına 59.800 won eklediği için şehir değiştirme günlerini ayrı hesaplıyorum.

Kart kullanımı çok yaygın. Küçük kafelerde, marketlerde ve taksilerde bile uluslararası kredi kartı çoğunlukla kabul ediliyor. Yine de pazarlar, bazı sokak tezgâhları ve ulaşım kartı yüklemeleri için yanımda 30.000-50.000 won nakit tutuyorum.

ATM ararken “Global ATM” veya uluslararası kart logolarına bakıyorum. Ekran kendi para birimim üzerinden kur dönüşümü önerdiğinde KRW ile devam etmeyi seçiyorum; böylece dönüşümü kendi bankam yapıyor. Havalimanında yalnızca ilk ulaşım ve küçük harcamalar için para çekip daha büyük işlemleri şehir merkezine bırakıyorum. Incheon’daki döviz noktalarının çoğu 06.00-22.00 arasında çalışıyor, bazıları 24 saat açık olabiliyor.

Güney Kore Festivalleri ve Etkinlikleri

2026’da Lotus Lantern geçidi 16-17 Mayıs’ta, Boryeong 24 Temmuz-9 Ağustos’ta, Andong 24 Eylül-4 Ekim’de ve Jinju Fener Festivali 3-18 Ekim’de düzenleniyor. Busan Film Festivali 6-15 Ekim tarihlerine planlandı.

Festival dönemlerinde oteli yalnızca şehir adına göre seçmiyorum. Örneğin Busan Film Festivali için Haeundae ve Centum City, Jinju’da ise kale ve nehir çevresi daha kolay ulaşım sağlıyor. Boryeong Mud Festivali’ne katılacaksam elektronik eşyalar için su geçirmez kılıf ve dönüşte değiştirmek üzere ayrı kıyafet taşıyorum.

Güney Kore Resmi Tatil ve Önemli Günler

2026 takviminde Seollal 16-18 Şubat, Chuseok 24-26 Eylül tarihleri arasında. Bu iki dönem ülke içindeki en yoğun yolculuk günleri. KTX ve otobüs koltukları hızla tükendiği, bazı aile işletmeleri kapandığı için şehir değiştirmeyi mümkünse bayramın ortasına koymuyorum.

Güney Kore Gezisinde Dikkat Edilmesi Gerekenler

• Google Maps’i adres bulmak için kullanabilsem de toplu taşıma ve yaya rotalarında Naver Map veya KakaoMap daha iyi sonuç veriyor. Gitmek istediğim yerlerin Korece adlarını önceden kaydediyorum.
• Metroda yürüyen merdivenin hangi tarafında durulduğu istasyona ve kalabalığa göre değişebiliyor. İnsan akışını izliyor, giriş kapılarının önünde bavulla durmuyorum.
• Otobüsten inerken T-money kartı tekrar okutuyorum. Bunu yapmazsam aktarma indirimi kaybolabiliyor veya sonraki yolculukta ek ücret çıkabiliyor.
• Restoranlarda bahşiş vermiyorum. Hesap masaya getirilmeyebiliyor; yemeğin sonunda kasaya gidip ödeme yapmak normal.
• Kore barbeküsünde kıyafetlere koku siniyor. Birçok restoranda mont ve çanta için kapaklı sandalye veya poşet bulunuyor; dış giyimi masaya oturur oturmaz korumaya alıyorum.
• Bukchon Hanok Köyü yalnızca turistik alan değil, insanların yaşadığı bir mahalle. Ziyaret saatlerine uyuyor, evlerin kapısında konuşmuyor ve özel avlulara girmiyorum. Bukchon ziyaret alanında 10.00-17.00 saat sınırlaması uygulanıyor.
• Sokak yemeğinde çöp kutusu her köşede bulunmuyor. Tezgâhtan aldığım çöpü genellikle aynı satıcıya geri götürüyorum.
• Korece bilmeden seyahat edilebiliyor ama alerji, vejetaryenlik veya dinî beslenme kısıtlamasını Korece yazılı olarak taşımak büyük kolaylık sağlıyor. Balık sosu ve et suyu, sebze ağırlıklı görünen yemeklerde de kullanılabiliyor.
• Jeju’da araç kiralayacaksam uluslararası sürücü belgesini ve asıl ehliyeti birlikte taşıyorum. Adadaki hız kameraları sık; navigasyon uyarılarını kapatmıyorum.
• K-ETA onayını yalnızca e-postada bırakmıyor, PDF veya ekran görüntüsü olarak telefona indiriyorum. Onay giriş garantisi değil; son karar sınır görevlisine ait.
• Seollal ve Chuseok günlerinde büyük alışveriş merkezlerinin bir bölümü açık kalsa da küçük restoranların önemli kısmı kapanabiliyor. O gün için yemek ve ulaşım planını bir gün önceden netleştiriyorum.

Güney Kore’de beni en çok etkileyen şey, ülkenin yüksek teknolojiyle geleneksel hayatı birbirinden ayırmaya çalışmaması oldu. Seul metrosundan çıkıp birkaç dakika sonra saray duvarlarının önünde yürüyebiliyor, Busan’da gökdelenlerin altından sahile inebiliyor, Gyeongju’da iki bin yıllık mezar tepelerinin yanındaki modern kafelerde mola verebiliyorum.

İlk seyahatte rotayı Seul, Gyeongju ve Busan üzerine kurarım. Daha fazla günüm varsa Jeonju’yu tarih ve yemek, Sokcho’yu doğa, Jeju’yu kıyı ve yürüyüş için eklerim. Şehirleri hızlıca işaretlemek yerine Seul’de bir mahalleyi akşama kadar yürümek, Busan’da Gwangalli ışıklarının açılmasını beklemek ve Jeonju’da sabah kalabalık gelmeden hanok sokaklarına çıkmak, Güney Kore’yi gerçekten hatırlatan anlara dönüşüyor.