Japonya’ya ilk kez gittiğimde beni en çok şaşırtan şey düzenli trenler ya da neonlarla aydınlanan Tokyo sokakları olmadı. Sabah saat yedide küçük bir dükkânda, önünde yalnızca altı tabure bulunan tezgâha oturup dashi kokusunu içime çektiğim an, bu ülkeyi yemek üzerinden okumam gerektiğini anladım. Japonya’da bir kâse ramen yalnızca karın doyurmuyor; bölgenin suyunu, kullanılan soya sosunu, eriştenin kalınlığını ve ustanın çalışma disiplinini aynı kâsede anlatıyor.
Tokyo’da Tsukiji’nin dar geçitlerinde tamagoyaki yerken başka, Kyoto’da Nishiki Pazarı’nda yuzu koklarken başka, Osaka’da Dotonbori’nin kızgın takoyaki tavalarının önünde beklerken bambaşka bir Japonya gördüm. Bu nedenle rotamı yalnızca tapınaklar ve müzeler üzerinden değil, sabah pazarları, mahalle lokantaları, tren garlarındaki ekiben kutuları ve gecenin sonuna kadar açık izakayalar üzerinden kurdum.
Japonya pahalı bir ülke olarak biliniyor. Fakat doğru mahallede konaklayıp öğle setlerini, business otelleri, şehir içi ulaşım kartlarını ve bölgesel tren biletlerini kullandığımda bütçenin kontrol edilebilir olduğunu gördüm. Asıl masraf, aynı yolculuğa gereğinden fazla şehir ve uzun mesafeli tren sıkıştırınca başlıyor.
Titulares
| información | detalle |
|---|---|
| Bashkent | Tokio |
| Yaygın dil | Japonca |
| Moneda | Japon yeni, JPY veya ¥ |
| Consejo sobre el tipo de cambio actual | 1 JPY yaklaşık 0,29 TL, 1.000 JPY yaklaşık 290 TL |
| administración | Anayasal monarşi ve parlamenter yönetim |
| población | Haziran 2026 geçici verilerine göre yaklaşık 122,85 milyon |
| área | Aproximadamente 377.976 km² |
| Huso horario | UTC+9, Turquía6 horas por delante de |
| religión y creencia | Şinto ve Budist gelenekler gündelik hayatta iç içe |
| Polis | 110 |
| İtfaiye ve ambulans | 119 |
| Turist yardım hattı | Línea directa de información turística de Japón |
Japon yenini zihnimde hesaplarken üç sıfırı önce 290 TL olarak düşündüm. Örneğin 700 yenlik metro bileti yaklaşık 203 TL, 3.600 yenlik bir müze bileti yaklaşık 1.044 TL yapıyordu. Döviz bürosu veya Türk bankasının kart kuru bu orta piyasa kurundan farklı çıkabilir.
Tokio Kyoto ve Osaka’yı birlikte gezeceksem benim ilk tercihim ekim sonu ile kasım sonu arasındaki dönem olur. Hava yürümeye elverişli, nem yaz aylarına göre düşük, Kyoto tapınaklarının bahçeleri ise kırmızı ve sarı tonlara dönüyor. Mart sonu ile nisan ortası kiraz çiçekleri nedeniyle görsel olarak güçlü bir dönem, fakat konaklama fiyatlarının ve kalabalığın ciddi biçimde arttığını unutmamak gerekiyor.
Mayıs genel olarak rahat olsa da nisan sonu ile mayıs başındaki Golden Week döneminde trenlerde ve otellerde yer bulmak zorlaşıyor. Haziranda yağmur sezonu Honshu boyunca ilerliyor. Hokkaido bu yağmurlardan daha az etkileniyor. Temmuz ve ağustosta Tokyo, Kyoto ve Osaka sıcak ve çok nemli; ağustos ile eylül aylarında tayfunlar ulaşım planını bozabiliyor.
Ben yazın gideceksem sabah programını 06.00 ile 11.00 arasına koyuyorum. Öğle sıcağında müze, alışveriş merkezi veya uzun bir yemek molası; akşamüstünde ise yeniden açık hava rotası yapıyorum. Özellikle Kyoto’da tapınaklara açılış saatinde gitmek hem sıcak hem kalabalık açısından günü kurtarıyor.
Estanbul’dan Tokyo’ya direkt uçuş yaklaşık 11 saat sürüyor. Temmuz 2026 için Türk Hava Yolları’nın İstanbul-Tokyo gidiş dönüş örnek fiyatı 54.039 TL’den başlıyordu; aynı tarihlerde farklı havayolları ve aktarmalı seçeneklerde yaklaşık 36.000 TL seviyesinden başlayan biletlerle de karşılaştım. Fiyat farkı bagaj, aktarma süresi ve bilet değişiklik koşullarıyla birlikte değerlendirilmeli.
Tokyo’da iki ana havalimanı var. Haneda şehir merkezine daha yakın. Tokyo Monorail ile Hamamatsucho’ya normal ücret yaklaşık 520 yen; belirli hafta sonu ve tatil günlerinde Yamanote hattındaki istasyonlara devam etmeyi sağlayan indirimli bilet 590 yen olabiliyor. Narita’ya indiğimde ise Ueno veya Nippori yönüne giden Skyliner’ı tercih ettim. Yolculuk yaklaşık 40 dakika sürüyor ve tek yön ücret kullanılan bilet türüne göre yaklaşık 2.580 ile 2.630 yen arasında değişiyor.
Osaka’dan başlayacak bir rota için İstanbul-Kansai uçuşları da değerlendirilebilir. Ben Tokyo’dan giriş, Osaka’dan çıkış şeklindeki açık çene bileti tercih ettiğimde Tokyo’ya geri dönmek için ikinci kez Shinkansen parası ödemekten kurtuldum.
Türk vatandaşları turistik, kültürel, kısa süreli ticari veya aile ziyareti amaçlı Japonya seyahatlerinde 90 güne kadar vizeden muaf. Bu muafiyet gelir getirici bir işte çalışmayı kapsamıyor. Vizeden muaf Türk vatandaşlarının ayrıca Japonya e-Vize sistemine başvurması gerekmiyor.
Japon makamlarının yayımladığı temel koşul geçerli bir pasaport taşımak. Genel bir “seyahat bitiminden sonra altı ay geçerlilik” kuralı belirtilmiyor; yine de pasaportumun tüm yolculuk boyunca geçerli olmasına, yıpranmamış olmasına ve dönüş bileti ile ilk konaklama adresini kolayca gösterebilmeye dikkat ediyorum. Son giriş kararı sınır görevlisine ait olduğu için dönüş bileti, otel rezervasyonu ve seyahat bütçesini telefonda çevrimdışı saklamak pratik oluyor.
Uçuştan önce Visit Japan Web üzerinden göç ve gümrük bilgilerini hazırlamak havalimanındaki işlemleri hızlandırıyor. Pasaport kontrolünden sonra verilen geçici ziyaretçi statüsünün süresini giriş damgasından kontrol etmek gerekiyor.
Tokyo’yu tek bir şehir gibi değil, farklı karakterlere sahip mahallelerin toplamı gibi gezdim. Asakusa’da sabah erken saatlerde Senso-ji çevresini dolaştım; öğlene doğru Ueno ve Ameyoko’ya, akşam ise Shibuya veya Shinjuku’ya geçtim. Aynı güne Asakusa ile Shibuya’yı sıkıştırmak mümkün, fakat mahallelerin ara sokaklarını kaçırmamak için Tokyo’ya en az dört tam gün ayırmak daha doğru.
Tokyo Metro’nun yalnızca kendi hatlarında geçerli 24 saatlik bileti 700 yen. Tokyo Metro ile Toei hatlarının tamamını kapsayan turist bileti ise 24 saat için 1.000, 48 saat için 1.500, 72 saat için 2.000 yen. Günde dört veya beş kez metroya bindiğim günlerde bu biletin karşılığını aldım.
Toyosu’daki teamLab Planets için yetişkin giriş ücreti tarihe ve saate göre 3.600 yenden başlıyor. Bileti belirli saat için aldığım ve içeride suya girilen bölümler olduğu için kolay çıkarılan ayakkabı ve paçası kıvrılabilen kıyafetle gittim.
Kyoto’da en büyük hata, bütün tapınakları Kyoto İstasyonu çevresinden kalkan otobüslerle dolaşmaya çalışmak. Trafik yoğun olduğunda otobüsler ciddi zaman kaybettiriyor. Ben Fushimi Inari’ye JR Nara hattıyla, Arashiyama’ya JR Sagano hattıyla, Gion ve Higashiyama çevresine ise metro ile yürüyüşü birleştirerek gittim.
Fushimi Inari’ye giriş ücretsiz. Torii kapılarının altındaki patikaya 06.30 civarında başladığımda alt bölümü sakin buldum; 09.00 sonrasında ana geçit dolmaya başlamıştı. Kyoto şehir otobüsünde tek yolculuk 230 yen, metro ve otobüsü kapsayan bir günlük geçiş bileti ise 1.100 yen.
Gion’da akşam yemeği planlıyorsam hanamikoji üzerindeki rastgele turistik menüler yerine birkaç sokak içerideki küçük obanzai lokantalarına bakıyorum. Beş altı tabaklık ev usulü Kyoto yemeği için kişi başı yaklaşık 3.000 ile 6.000 yen ayırmak gerekiyor.
Osaka’ya aç geldim ve bu doğru karardı. Dotonbori’de neon tabelalar arasında yürümek eğlenceli, fakat yemeği yalnızca ana kanal çevresinde bırakmamak gerekiyor. Kuromon Ichiba sabah saatlerinde deniz ürünü, ızgara şiş, suşi ve takoyaki için daha geniş seçenek sunuyor. Pazar yaklaşık 580 metre boyunca uzanıyor ve yaklaşık 150 işletme barındırıyor.
Osaka Kalesi’nin parkına giriş ücretsiz, ana kuledeki müze ise yetişkinler için 1.200 yen. İçerisi tarih müzesi düzeninde; dışarıdan feodal kale gibi görünmesine rağmen yapının içinde asansör ve modern sergi katları bulunuyor.
Konaklama için Namba gece hayatına, Umeda ise tren bağlantılarına daha uygun. Ben şehirler arası geçiş yapacağım günlerde Umeda veya Shin-Osaka çevresinde, gece yemek turu yapacağım günlerde Namba’da kalmayı tercih ettim.
Nara, Kyoto’dan günübirlik ulaşılabilecek kadar yakın. Nara Parkı’ndaki geyikler turistlere alışkın fakat yiyeceği gördüklerinde ısrarcı olabiliyorlar. Bisküvileri çantanın içinde saklamak, paketin tamamını elde tutmamak gerekiyor.
Todai-ji’nin büyük ahşap salonunu gördükten sonra çoğu ziyaretçi geri dönüyor. Ben Kasuga Taisha yönündeki ormanlık patikaya devam ettiğimde parkın çok daha sakin tarafına çıktım. Kyoto’dan Nara’ya yaklaşık 45-60 dakika ayırmak yeterli.
Hiroshima’da Barış Anıtı Parkı ile müzeye en az yarım gün ayırdım. Müze duygusal olarak ağır; hemen ardından yoğun program yapmak yerine Motoyasu Nehri kıyısında yürümek iyi geliyor.
Miyajima’da Itsukushima Tapınağı’nın giriş ücreti yetişkinler için 300 yen, tapınak ile hazine salonunu birlikte kapsayan bilet 500 yen. Büyük torii kapısının görünümü gelgit saatine göre tamamen değişiyor; ben adada birkaç saat kalıp hem su içindeki hem çekilmiş denizdeki halini görmeye çalıştım.
Kanazawa, Kyoto kadar yoğun olmayan bir geleneksel şehir arayanlar için iyi bir ara durak. Omicho Pazarı’nda deniz ürünlü donburi, Higashi Chaya’da çay evleri, Nagamachi’de eski samuray mahalleleri birbirine yürüyüş mesafesinde.
Burada özellikle nodoguro adı verilen yağlı beyaz balığı denedim. Izgara porsiyonu veya suşi seti restoranın sınıfına göre yaklaşık 2.000 ile 5.000 yen arasında değişiyor.
Sapporo’ya kışın gittiğimde gündelik ayakkabıyla yürümeye çalışmanın hata olduğunu hemen anladım. Tabanı güçlü, su geçirmeyen bot şart. Şubat ayında kar festivali şehri çok kalabalıklaştırıyor; Susukino ve Odori Park çevresindeki odalar aylar önceden dolabiliyor.
Sapporo miso ramen, çorba köri ve deniz ürünleriyle öne çıkıyor. Nijo Pazarı’ndaki kaisendon tabakları genellikle 2.000 ile 4.500 yen, mahalle ramen dükkânlarında kâseler yaklaşık 1.000 ile 1.500 yen bandında.
Fukuoka’da akşamı Nakasu ve Tenjin çevresindeki yatai tezgâhlarına ayırdım. Tezgâhların çoğunda yer sayısı sekiz-on kişiyle sınırlı. Bir ramen, birkaç yakitori ve içecekle kişi başı 2.500 ile 4.500 yen hesap çıkması normal.
Kyushu rotasına Beppu veya Yufuin eklenirse onsen deneyimi de programa giriyor. Bazı geleneksel hamamlar dövmeli misafir kabul etmiyor; rezervasyondan önce “tattoo friendly” koşulunu kontrol etmek gerekiyor.
Tokyo’da ilk suşi deneyimimi mutlaka pahalı bir omakaseye ayırmıyorum. Tsukiji’de 8-10 parçalık bir set için yaklaşık 2.500 ile 5.000 yen, daha nitelikli tezgâhlarda 6.000 yen ve üzeri hesap çıkabiliyor. Öğle menüleri genellikle akşama göre daha uygun.
Ayakta veya yürürken büyük porsiyonları tüketmek yerine küçük bir tamagoyaki, birkaç parça suşi ve deniztarağı şişiyle ilerlemek pazarı daha rahat gezmemi sağladı. Tsukiji hâlâ çok sayıda toptancı, perakendeci ve küçük restoranın bir arada bulunduğu aktif bir gıda bölgesi.
Tokyo’da shoyu, Fukuoka’da tonkotsu, Sapporo’da miso ramen denedim. Standart bir ramen kâsesi çoğu mahalle dükkânında yaklaşık 900 ile 1.500 yen arasında. Ekstra yumurta, et ve erişte eklediğimde hesap 1.500-2.000 yene çıkabiliyor.
Ichiran’ın bölmeli oturma düzeni ilk kez ramen siparişi verenler için rahat. Ancak domuz eti tüketmeyenlerin dikkat etmesi gerekiyor. Markanın “tonkotsu içermeyen” seçeneği domuz eti kullanılmadan hazırlansa da helal sertifikalı değil ve klasik ürünlerin hazırlandığı tesislerde üretiliyor.
Bütçe kontrolü yaptığım günlerin kurtarıcısı gyudon oldu. Yoshinoya’da normal boy dana etli pirinç kâsesi vergiler dahil 498 yen. Peynirli normal porsiyon 660 yen civarında. Sabah erken veya gece geç saatte sıcak yemek bulmak için bu zincirler oldukça kullanışlı.
Osaka’da takoyaki çok sıcak servis ediliyor; dışı soğumuş görünse bile içi akışkan kalabiliyor. Altı veya sekiz adetlik porsiyon için yaklaşık 700 ile 1.000 yen ayırdım. Okonomiyaki ise malzemeye göre 1.200 ile 2.200 yen arasında değişiyor.
Dotonbori şubeleri kalabalıksa Namba’nın arka sokaklarında veya Kuromon çevresinde daha kısa kuyruklar bulmak mümkün. Kuromon’da Wanaka gibi takoyaki işletmelerinin yanında ızgara deniz ürünü ve ton balığı dükkânları da bulunuyor.
Kaiseki, mevsimsel ürünlerin küçük tabaklarla belirli sırada servis edildiği bir yemek düzeni. Kyoto’da iyi bir akşam kaisekisi kişi başı yaklaşık 12.000 yenden başlayıp 30.000 yenin üzerine çıkabiliyor. Ryokan paketinde akşam yemeği ve kahvaltı birlikte sunulduğunda oda fiyatının yüksek görünmesinin nedenlerinden biri bu.
Kyoto’da matchayı yalnızca tatlı aroması gibi değil, çayın kendisi olarak denedim. Ippodo’nun giriş seviyesindeki Ikuyo-no-mukashi matchası 20 gram için 1.200 yen; daha yoğun Ummon-no-mukashi 20 gram için 4.000 yen. Kyoto ana mağazasındaki özel matcha ve tatlı sunumları yaklaşık 2.200 yenden başlıyor.
7-Eleven, FamilyMart ve Lawson’da kahvaltıyı yaklaşık 500 ile 900 yen arasında tamamlayabildim. Onigiri, haşlanmış yumurta, yoğurt, sandviç ve kahveden oluşan bir set, erken tren günlerinde zaman kazandırıyor. Her öğünü konbiniden geçirmek yerine sabahı ucuz tutup öğle set menüsüne bütçe ayırmak benim için daha iyi çalıştı.
Kyoto’dan matcha alacaksam turistik hediyelik dükkânlar yerine Ippodo gibi uzman çaycılara gidiyorum. Günlük içim için 20 gramlık matcha 1.200 yen, daha üst sınıf ürünler 4.000-10.000 yen seviyesine çıkabiliyor. 2026’da matcha hammaddesi fiyatlarının önceki yıllara göre ciddi biçimde yükselmesi nedeniyle çok ucuz ürünlerde içerik ve menşe etiketini kontrol etmek gerekiyor.
Tokyo’da mutfak alışverişi için Kappabashi’ye, Osaka’da Sennichimae Doguyasuji’ye uğradım. Ev kullanımı için iyi bir Japon şef bıçağı yaklaşık 8.000 ile 20.000 yen, el işçiliği ve özel çeliğe sahip modeller ise 30.000 yenin üzerine çıkabiliyor. Bıçağı kabin bagajına değil kayıtlı bagaja yerleştirmek gerekiyor.
Seramik için Kyoto, Kanazawa ve Arita; kırtasiye için Itoya ve Loft; bento kutuları ile mutfak aksesuarları için Tokyu Hands iyi seçenekler. Tapınaklarda satılan goshuin defterleri genellikle 1.500-3.000 yen, her kaligrafi mührü ise yaklaşık 300-500 yen tutuyor.
Japonya’da şehirler arası ulaşım çok iyi, fakat her rota için ulusal JR Pass almak ekonomik değil. Tokyo-Kyoto Shinkansen yolculuğu Nozomi ile yaklaşık 130 dakika sürüyor ve normal tek yön bilet yaklaşık 14.000 yen seviyesinde. Tek bir Tokyo-Kyoto-Osaka rotasında bireysel biletler çoğu zaman ulusal pastan daha hesaplı kalıyor.
Ulusal Japan Rail Pass, 30 Eylül 2026’ya kadar yedi günlük normal sınıf için 50.000 yen. Yetkili yurt dışı acentelerinde 1 Ekim 2026 itibarıyla yedi günlük fiyat 53.000 yene çıkıyor. Nozomi ve Mizuho trenleri için ayrıca özel ek bilet gerekiyor.
Tokyo ile Kyoto arasında gece otobüsünde Temmuz 2026 için yaklaşık 4.200 yenden başlayan koltuklar gördüm. En ucuz seçenekler belirli tarihlerde 2.700-2.900 yene kadar inebiliyor; daha geniş, perdeli veya üç koltuklu araçlarda fiyat yükseliyor. Yolculuk yaklaşık 7-9 saat sürüyor.
Hokkaido, Okinawa veya Kyushu gibi uzun mesafelerde iç hat uçuşlarını Shinkansen ile karşılaştırıyorum. Erken alınan düşük maliyetli uçuş daha ucuz görünebilir, ancak havalimanına ulaşım, bagaj ve bekleme süresi eklendiğinde tren bazı rotalarda daha verimli oluyor.
Şehir içinde Suica, Pasmo veya ICOCA gibi IC kartlar kullanışlı. Metro, tren, otobüs, otomat ve birçok markette bakiyeden ödeme yapılıyor. Yine de bütün kırsal hatlar ve uzun mesafe otobüsleri IC kart kabul etmiyor.
Tokyo’da kapsül oteller için gecelik yaklaşık 3.500-5.500 yen bandıyla karşılaştım. Kapsül otel çiftler için ortak oda anlamına gelmiyor; çoğu tesiste erkek ve kadın bölümleri ayrılıyor, banyolar ortak kullanılıyor. Shinjuku, Shibuya ve Asakusa’da hafta sonu fiyatları daha yüksek olabiliyor.
Business oteller Japonya’da benim en sık kullandığım konaklama türü oldu. Odalar küçük fakat özel banyo, çalışma masası, klima ve çamaşır makinesi gibi temel ihtiyaçlar düzenli biçimde sunuluyor. Tokyo’da merkezi bir business otel için 9.000-18.000 yen, Osaka’da 7.000-15.000 yen, Kyoto’da yoğun dönem dışında 9.000-20.000 yen ayırmak gerçekçi.
Kyoto’da kiraz çiçeği ve sonbahar yaprakları döneminde, Osaka’da büyük etkinlik tarihlerinde fiyatlar birkaç katına çıkabiliyor. Golden Week boyunca yalnızca oda fiyatı değil, tren doluluğu da planı etkiliyor.
Hakone, Kinosaki Onsen veya Beppu’da akşam yemeği ve kahvaltı dahil bir ryokan için kişi başı yaklaşık 20.000-45.000 yen ayırdım. Özel onsenli, üst sınıf tesislerde fiyat 60.000 yenin üzerine çıkıyor. Ryokan fiyatının oda başına mı kişi başına mı verildiğini rezervasyon sırasında özellikle kontrol etmek gerekiyor.
Kur hesabını 1.000 yen yaklaşık 290 TL üzerinden yaptığımda günlük bütçem şöyle şekillendi:
| Gezi düzeyi | Kişi başı günlük bütçe | Equivalente aproximado en liras turcas. | Dahil olanlar |
|---|---|---|---|
| económico | 12.000-18.000 yenes | 3.480-5.220 TL | Kapsül/hostel, gyudon ve konbini, toplu taşıma, bir ücretli ziyaret |
| Medio | 25.000-40.000 yenes | 7.250-11.600 TL | Business otel, iki restoran öğünü, şehir içi ulaşım, müze ve etkinlik |
| Cómodo | 55.000 JPY ve üzeri | 15.950 TL y más | Nitelikli otel veya ryokan, kaiseki/suşi, taksi ve ücretli aktiviteler |
Bu rakamlara kıtalar arası bileti ve pahalı şehirler arası Shinkansen yolculukları dahil değil. Tokyo’da 498 yenlik gyudon, 700 yenlik metro kartı ve 3.600 yenlik teamLab bileti gibi güncel örnekler toplamın nasıl oluştuğunu gösteriyor.
Nakit çekmek için en sorunsuz seçeneklerim Seven Bank ve Japan Post Bank ATM’leri oldu. Uluslararası Visa ve Mastercard kartları şehirlerde yaygın biçimde kabul ediliyor; küçük lokantalar, aile pansiyonları, bazı tapınaklar ve kırsal işletmeler yalnızca nakit isteyebiliyor. Bu yüzden cüzdanımda 10.000-20.000 yen nakit bulundurdum.
ATM ekranında Türk lirasıyla sabit kur teklif edilirse yerel para birimi olan yen üzerinden işlem yapmayı seçiyorum. Böylece dönüşümü kendi bankam yapıyor. Türk bankasının yurt dışı nakit çekme komisyonu ile Japon ATM ücretini seyahatten önce kontrol etmek gerekiyor.
| actividad | período | Ciudad/Región | Ziyaretçiye sunduğu deneyim |
|---|---|---|---|
| Sapporo Kar Festivali | Şubat | Sapporo | Odori Parkı ve Susukino’da büyük kar ve buz heykelleri |
| Hanami | Mart sonu-Mayıs | Güneyden kuzeye ülke geneli | Parklarda kiraz çiçeği piknikleri; çiçeklenme kuzeye doğru ilerliyor |
| Gion Matsuri | Temmuz | Kyoto | Geleneksel festival arabaları, mahalle etkinlikleri ve gece sokakları |
| Tenjin Matsuri | finales de julio | Osaka | Nehir üzerindeki tekneler, geçit törenleri ve havai fişekler |
| Awa Odori | mediados de agosto | Tokushima | Sokaklarda büyük dans grupları ve gece geçitleri |
| Koenji Awa Odori | finales de agosto | Tokyo, Koenji | Dar mahalle sokaklarında ücretsiz izlenebilen Awa dansları |
| Koyo | Ekim-Aralık | Nikko, Kyoto, Hakone | Sonbahar yaprakları ve tapınaklardaki akşam aydınlatmaları |
Festival tarihlerinde oteller hızla doluyor. Özellikle Kyoto’daki Gion Matsuri, Sapporo Kar Festivali ve ağustos ortasındaki Obon hareketliliği için konaklamayı birkaç ay önceden ayırıyorum. Japonya’nın hava koşulları çiçeklenme ve yaprak renklerinin kesin tarihlerini her yıl değiştirebiliyor.
| Tarih, 2026 | importancia |
|---|---|
| Cocina 1 | Año nuevo |
| Cocina 12 | Yetişkinliğe Geçiş Günü |
| 11 Shubat | Día Nacional de la Fundación |
| 23 Shubat | cumpleaños del emperador |
| 20 Mart | Equinoccio de primavera |
| 29 abril | Día de Showa |
| 3 Mayıs | Día de la Constitución |
| 4 Mayıs | Green Day |
| 5 Mayıs | Día del Niño |
| 6 Mayıs | 3 Mayıs tatilinin telafi günü |
| 20 Julio | Día de mar |
| 11 agosto | Día de la Montaña |
| 21 septiembre | Día del Respeto a las Personas Mayores |
| 22 septiembre | İki tatil arasına denk gelen köprü tatili |
| 23 septiembre | Equinoccio de Otoño |
| 12 de octubre | Día deportivo |
| 3 de noviembre | Día de la Cultura |
| 23 de noviembre | Día de Acción de Gracias por el Trabajo |
2026’da 21 ve 23 Eylül arasındaki 22 Eylül de yasal köprü tatili olduğu için beş günlük yoğun bir seyahat dönemi oluşuyor. Golden Week ise 29 Nisan ile 6 Mayıs çevresinde ulaşım ve konaklama talebini yükseltiyor.
Japonya’yı benim için unutulmaz kılan şey tek başına Shibuya’nın ışıkları, Kyoto’nun tapınakları veya Fuji Dağı olmadı. Asıl iz bırakan, Tokyo’da 498 yenlik bir gyudonun bile belirli bir düzen içinde servis edilmesi, Kyoto’da çayın su sıcaklığının özenle ayarlanması ve Osaka’da takoyaki ustasının birkaç saniyelik hareketi yıllarca tekrarlamış gibi çalışmasıydı.
İlk seyahat için Tokyo, Kyoto, Osaka, Nara ve Hiroshima’yı kapsayan 12-14 günlük rota dengeli olur. Daha fazla zamanım varsa Kanazawa’yı, Kyushu’yu veya Hokkaido’yu eklerim; fakat Japonya’da şehir sayısını artırmak yerine bir mahallede sabah pazarını, öğle lokantasını ve akşam izakayasını görmek bana her zaman daha fazla şey öğretti.
